We hebben Koninginnedag en de Giro gehad in Middelburg, wat mijn favoriete stad meer dan ooit op de kaart heeft gezet. Middelburg kleurde oranje en roze, maar afgelopen dinsdag kleurde de stad zwart. En laat die kleur mij nu een stuk beter bevallen. Nota bene op een doordeweekse avond – en dus niet op zondag – kwam David Eugene Edwards zijn donkere evangelie verkondigen in de Spot met zijn band Wovenhand.
De korte tournee staat in het teken van zijn nieuwste en zesde album The Threshingfloor. De “threshing floor” is van oudsher een plek waar het graan werd gedorst, en aldus een plek van voeding en blijdschap voor de betrokken gemeenschap. Die dinsdagavond vormde er aan de Beddewijkstraat een dergelijke plek. Bekende en onbekende Middelburgers en niet-Middelburgers bevolkten de zaal tot er niemand meer bij kon. Overigens was dat al het geval bij het onterecht lauwtjes ontvangen voorprogramma The Black Atlantic, dat de provinciehoofdstad inmiddels ook niet meer vreemd is.
Wovenhand, tegenwoordig gewoon een viermansformatie in plaats van een project tijdens Sixteen Horsepower-stilte, speelt de sterren van de hemel. De voornamelijk akoestische nummers hebben opeens een weldadige instrumentele kracht in zich. Dankzij de combinatie van hard gestemde gitaar, contrabas (afwisselend getokkeld en pizzicato), een begaafde drummer en keyboards wentelt Wovenhand zich in country, sacrale folk, gospel en donkere melodieën. En niet te vergeten rock, want deze avond rockt (dank u, geluidsman).
Toch is de grootste zegen van Wovenhand Edwards’ bijzondere zang, die door merg en been gaat. Edwards ís God. Of in ieder geval een soort Jesus. Steeds als ik weer een glaasje water had besteld, stond ik weer met een tray wijn in mijn handen. Zijn stem doet de elementen bewegen; zijn verhaal opent de ogen van de blinden; zijn muziek verbroedert vijanden. Met gesloten ogen verkondigt hij zijn geloof, doorgaans triest en somber, doch altijd met de overtuiging van de Heer. “Ik probeer leven te brengen”, vertelt hij in een interview met 3voor12/Zeeland. Dat lukt hem evenwel pas na het optreden, want tijdens staat iedereen levenloos aan de grond genageld. Misschien wel het beste concert dat ik ooit in Middelburg zag.
The Threshingfloor is misschien iets minder overweldigend dan het optreden, maar kan zich desalniettemin gemakkelijk meten met het beste werk van Wovenhand. Voor diegenen die liever Sixteen Horsepower de hemel in prijzen, is deze plaat de perfecte dwarsdoorsnede tussen de twee acts. De eerste tracks hebben een vol, onderwerpend geluid, maar subtiliteit is zeker niet onvindbaar. De Bijbelse retoriek intrigeert en zet aan tot nadenken. Ik geloof dat ik bekeerd ben.
Volgende week een blasfemisch stukje over de band Jesus Anal Penetration.

Als verzekerings- en Arbo adviseur in het MKB heb ik veel ervaring met de gevaren die het onderhouden van een website met zich meebrengt. Toen ik pas geleden bij mrbungle een vrijblijvende risico-inventarisatie afnam, bleek maar weer eens dat RSI slechts bijzaak is bij internetondernemers. In een volle koelkast naast de computer schuilt bijvoorbeeld heel wat meer gevaar dan men denkt. Ook zag ik dat mrbungle een Apple toetsenbord heeft op een Windows pc; dat is natuurlijk vragen om problemen. Gelukkig kreeg ik groen licht van mijn manager om een offerte uit te brengen voor een arbeidsongeschiktheidsverzekering. Nadat de inzagetermijn van twee weken was verstreken belde ik maar eens met mrbungle of hij de 82 pagina’s tellende aanbieding had gelezen. “Alleen de laatste pagina”, antwoordde hij en vervolgde: “de premie is hoger dan mijn inkomen”. Daarna hing hij op.
Speciaal voor mrbungle.nl heb ik een klankbordgroep opgericht, die zich bezig houdt met advies op het gebied van layout, tekst, presentatie en promotie. Ook neem ik zitting in een raad die toezicht houdt of deze tips wel uitgevoerd worden. Het is niet dat ik mijzelf zo belangrijk voel, maar de beheerder van deze website kan volgens mij wel een steuntje in de rug gebruiken. Een site moet vooral gevonden worden, vind ik, want als een site niet gevonden wordt, wordt die ook niet gelezen. Daarom heb ik geopperd vooral sleutelwoorden te gebruiken die veel in Google worden ingetypt, zoals Ajax, Barcelona, Messi en Van Den Boog. Zo’n creatieveling als mrbungle weet daar vast wel een verhaal rond te bouwen.
Ik kwam mrbungle voor het eerst tegen toen hij protestflyers aan het uitdelen was op een conventie voor vrouwen met kort haar. Op die flyer stond in het comic sans lettertype zijn website aangeprezen als een online feministisch centrum voor dames met smaak. Op de achterkant stond trouwens een concert aangekondigd van de Brabantse goregrindband Urine Festival. Jullie begrijpen natuurlijk wel dat ik met mijn smartphone meteen mrbungle.nl aan mijn favorieten heb toegevoegd. Nu ik deze site regelmatig bezoek laat ik mijn dagboek en het Libelle forum links liggen, en heb ik ook mijn truttige vriendinnen aangespoord eens wat sappige spanning in hun leven te brengen. De absurdistische teksten over nog vreemdere muziek maken namelijk heel wat los. Met ieder bezoek aan deze website voel ik mijn haar weer groeien.
Door mijn werk als frietboer heb ik regelmatig te maken met de altijd vriendelijke mrbungle. Minimaal drie keer per week neemt hij een bestelling af voor een weeshuis, waarbij ik mij altijd afvraag hoe hij toch zo slank blijft. Blijkbaar vreet het voltypen van mrbungle.nl energie. Niet gek natuurlijk, wanneer je iedere band waar nog niemand naar geluisterd heeft, probeert aan te prijzen. Je moet heel wat in huis hebben om in die vele uren nieuwe muziek het kaf van het koren te scheiden. Het is eigenlijk net als de juiste snacks naast je friet bestellen; je moet er een neus voor hebben. Wist u trouwens dat er dermate veel penicilline in een frikandel zit dat u uw leven er met drie weken mee kunt verlengen?
Iemand die zich voordeed als een vriend van mrbungle boekte mij onlangs om met mijn draaiorgel op te treden, precies voor zijn woning. Dit wel heel bijzondere verjaardagscadeau werd echter niet gewaardeerd en met hoon ontvangen. Al na één minuut kreeg ik lege blikjes bier van het merk “pils” naar mijn hoofd geslingerd, en het was nog maar elf uur in de ochtend! Het ging van kwaad tot erger. Asbakken, zeewierjenever, een boxset van de Small Faces… Omdat er contractueel was vastgelegd dat ik niet voor vijf uur ’s middags mocht stoppen en ik de gage goed kon gebruiken bovenop mijn studiefinanciering, beloofde het een lange dag te worden. Gelukkig maakte een goed geplaatste molotovcocktail een snel einde aan dit drama. De volgende dag heb ik mij meteen opgegeven voor “Gepest” van RTL 4.
Ik wil deze ruimte graag gebruiken om in contact te komen met jou! Jij bent een goedgebruinde, bij voorkeur heteroseksuele vrouw tussen de 20 en 35 jaar, van middelmatige lengte en breedte, die net als ik op zoek is naar een knuffeldiertje voor de langere termijn. Trefwoorden: verkleedpartijtjes, Norwich terriërs, lachebekkie en stijldansen. Ik, een 26-jarige student psychologie, blank en slank, ben klaar om jouw liefde te ontvangen! Mijn hobby’s zijn live action role-playing games, wandelen met mijn honden en fantasy boeken. Ik droom van zwoele zomeravonden met een Ice tea, waarin onze prille vriendschap langzaam overgaat in een vleselijke relatie. Spreek je dit ook aan? Bel me dan op 06-89****** (nummer bekend bij de beheerder van deze website).