<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>mrbungle &#187; doom</title>
	<atom:link href="http://www.mrbungle.nl/tag/doom/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.mrbungle.nl</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Sun, 05 Feb 2012 08:23:13 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	
		<item>
		<title>Beileid</title>
		<link>http://www.mrbungle.nl/2011/04/22/beileid/</link>
		<comments>http://www.mrbungle.nl/2011/04/22/beileid/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 22 Apr 2011 12:22:38 +0000</pubDate>
		<dc:creator>mrbungle</dc:creator>
				<category><![CDATA[Muziek]]></category>
		<category><![CDATA[ambient]]></category>
		<category><![CDATA[Beileid]]></category>
		<category><![CDATA[Bohren Und Der Club Of Gore]]></category>
		<category><![CDATA[donker]]></category>
		<category><![CDATA[doom]]></category>
		<category><![CDATA[Duitsland]]></category>
		<category><![CDATA[instrumentaal]]></category>
		<category><![CDATA[jazz]]></category>
		<category><![CDATA[Mike Patton]]></category>
		<category><![CDATA[recensie]]></category>
		<category><![CDATA[Roadburn]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.mrbungle.nl/?p=1433</guid>
		<description><![CDATA[Het zijn meer jazzgeoriënteerde muzikanten, het viertal Bohren &#38; Der Club Of Gore. Toch misstaan ze niet op een festival met stevige muziek als Roadburn. Op de editie van 2011 waren ze niet te vinden, in de vier jaren ervoor liefst drie keer. Dat heeft niet alleen te maken met de naam van de groep, [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;">Het zijn meer jazzgeoriënteerde muzikanten, het viertal <a title="Bohren Und Der Club Of Gore" href="http://www.bohrenundderclubofgore.de/" target="_blank">Bohren &amp; Der Club Of Gore</a>. Toch misstaan ze niet op een festival met stevige muziek als <a title="Roadburn" href="http://www.roadburn.com/" target="_blank">Roadburn</a>. Op de editie van 2011 waren ze niet te vinden, in de vier jaren ervoor liefst drie keer. Dat heeft niet alleen te maken met de naam van de groep, maar vooral met de sfeer die ze neerzetten op hun albums. Zeker op het podium, wanneer de Duitsers miniem worden verlicht, roept de ultra-trage muziek meer associaties op met doom metal dan met jazzmuziek.</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="http://www.mrbungle.nl/images/Bohrenderclubofgore_Beileid.jpg"><img class="alignnone" title="Bohren Und Der Club Of Gore - Beileid" src="http://www.mrbungle.nl/images/Bohrenderclubofgore_Beileid.jpg" alt="" width="440" height="440" /></a></p>
<p style="text-align: justify;">De kleinere releases meegeteld, is Bohren &amp; Der Club Of Gore inmiddels aan haar negende toe. <em>Beileid</em> – met oprechte deelneming – is een mini album met niet meer dan drie nummers, die samen wel tegen de veertig minuten klokken. Opener <em>Zombies Never Die (Blues) </em>maakt meteen duidelijk dat de muziek niet erg veel is geëvolueerd door de jaren heen. De loodzware ambient komt als vanouds uit de basgitaar en het orgel. Die donkere sound wordt verder opgeleukt door een vibrafoon, zij het met mate. Pas na een minuut of drie duikt de saxofoon op, de hypnose doorbrekend. In het tempo van een gletsjer kabbelen de instrumentale klanken voort, te allen tijde minimalistisch blijvend doch met een krachtige boodschap.</p>
<p style="text-align: justify;">Opvallend is het tweede nummer, <em>Catch My Heart</em>. Het is een cover van de uit Düsseldorf afkomstige heavy metal band <a title="Warlock" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Warlock_(band)" target="_blank">Warlock</a> (“true as steel”), geplukt van het album <em>Hellbound </em>uit 1985. Voor het eerst in de geschiedenis van Bohren &amp; Der Club Of Gore is er een zanger bijgehaald, en meteen niet de minste. <a title="Mike Patton" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Mike_Patton" target="_blank">Mike Patton</a> stuurde openlijk aan op een samenwerking met één van zijn favoriete bands, en hij heeft zijn zin gekregen. Hij is ook de enige die in dit nummer enig respect toont voor het origineel. De band zelf rekt het vijf minuten durende nummer op tot ruim dertien, en laat alle mogelijke metal invloeden varen. Dat doet overigens niets af aan de onheilspellende stemming, die ook in de kwartier durende afsluiting eenvoudig vastgehouden wordt. <em>Beileid </em>biedt geen spannende koerswijzigingen, maar is een fraai vervolg op <em>Dolores</em> (recensie <a title="Bohren Und Der Club Of Gore - Dolores" href="http://www.mrbungle.nl/2008/10/27/bohren-und-der-club-of-gore-dolores/" target="_blank">hier</a>) en meer dan dat is ook niet nodig.</p>
<p><object height="81" width="100%"><param name="movie" value="http://player.soundcloud.com/player.swf?url=http%3A%2F%2Fapi.soundcloud.com%2Ftracks%2F13898834&amp;show_comments=false&amp;auto_play=false&amp;color=ff7700"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param> <embed allowscriptaccess="always" height="81" src="http://player.soundcloud.com/player.swf?url=http%3A%2F%2Fapi.soundcloud.com%2Ftracks%2F13898834&amp;show_comments=false&amp;auto_play=false&amp;color=ff7700" type="application/x-shockwave-flash" width="100%"></embed></object>   <span><a href="http://soundcloud.com/piasgermany/bohren-der-club-of-gore">Bohren &#038; Der Club of Gore &#8211; Zombies Never Die (Blues)</a> by <a href="http://soundcloud.com/piasgermany">PIASGermany</a></span></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.mrbungle.nl/2011/04/22/beileid/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Kiss The Anus Of A Black Cat – Hewers Of Wood And Drawers Of Water</title>
		<link>http://www.mrbungle.nl/2010/10/09/kiss-the-anus-of-a-black-cat-%e2%80%93-hewers-of-wood-and-drawers-of-water/</link>
		<comments>http://www.mrbungle.nl/2010/10/09/kiss-the-anus-of-a-black-cat-%e2%80%93-hewers-of-wood-and-drawers-of-water/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 09 Oct 2010 12:29:49 +0000</pubDate>
		<dc:creator>mrbungle</dc:creator>
				<category><![CDATA[Muziek]]></category>
		<category><![CDATA[An Pierlé]]></category>
		<category><![CDATA[België]]></category>
		<category><![CDATA[bijbel]]></category>
		<category><![CDATA[doom]]></category>
		<category><![CDATA[drones]]></category>
		<category><![CDATA[folk]]></category>
		<category><![CDATA[geloof]]></category>
		<category><![CDATA[Jozua]]></category>
		<category><![CDATA[Kiss The Anus Of A Black Cat]]></category>
		<category><![CDATA[Koen Gisen]]></category>
		<category><![CDATA[recensie]]></category>
		<category><![CDATA[Stef Heeren]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.mrbungle.nl/?p=1076</guid>
		<description><![CDATA[De wedstrijd Nederland – België is mijns inziens altijd al bij voorbaat beslist in het voordeel van onze zuiderburen, wat muziek betreft dan. Neem nu Kiss The Anus Of A Black Cat uit Gent, een act dat sinds het debuut If The Sky Falls, We Shall Catch Larks (2005) door ondergetekende onafgebroken de hemel ingeprezen wordt. [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;">De wedstrijd Nederland – België is mijns inziens altijd al bij voorbaat beslist in het voordeel van onze zuiderburen, wat muziek betreft dan. Neem nu <a title="Kiss The Anus Of A Black Cat" href="http://www.myspace.com/kisstheanusofablackcat" target="_blank">Kiss The Anus Of A Black Cat</a> uit Gent, een act dat sinds het debuut <em>If The Sky Falls, We Shall Catch Larks</em> (2005) door ondergetekende onafgebroken de hemel ingeprezen wordt. Doorgaans wordt er op gereageerd met wat gegniffel om de bandnaam – verwijzend naar een middeleeuws ritueel – zonder de muziek een kans te geven. Wellicht trekt het derde volledige album <em>Hewers Of Wood And Drawers Of Water</em> nu wel potentiële luisteraars over de streep.</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="http://www.mrbungle.nl/images/black-cat1.jpg"><img class="alignnone" title="Kiss The Anus Of A Black Cat" src="http://www.mrbungle.nl/images/black-cat1.jpg" alt="" width="440" height="293" /></a></p>
<p style="text-align: justify;">Het wordt al snel duidelijk dat in de zoektocht naar een groter publiek, bewust of onbewust, Kiss The Anus Of A Black Cat voor een makkelijker geluid heeft gekozen. De vorige EP, <em>The Nebulous Dreams</em> (recensie <a title="The Nebulous Dreams" href="http://www.mrbungle.nl/2008/09/22/kiss-the-anus-of-a-black-cat-the-nebulous-dreams/" target="_blank">hier</a>), brak met die lijn die was ingezet op <em>An Interlude For The Outermost</em>, maar is dus een uitstapje gebleken. Meer dan ooit kiest Stef “Irritant” Heeren op deze nieuwe plaat voor echte liedjes, duidelijke composities met een voorspelbare kop en staart. Aan de andere kant is het geluid minder overweldigend dan op de voorgangers. Ondanks een instrumentatie van gitaar, banjo, bass, orgel, piano, drums en achtergrondvocalen van producer <a title="Koen Gisen" href="http://www.muziekcentrum.be/identity.php?ID=135121" target="_blank">Koen Gisen</a> en zijn beter bekende vriendin <a title="An Pierlé" href="http://www.myspace.com/anpierleandwhitevelvet" target="_blank">An Pierlé</a> is de stijl sober en minimalistisch. Gitaarerupties zoals op <em>The Firesky</em> of rituele noisegeluiden (<em>Dyptich</em>) zal je niet terugvinden op dit nieuwe album. Het is diep melancholische folk wat de klok slaat, gedragen door de droevige stem van Stef Heeren.</p>
<p style="text-align: justify;">Bij de eerste luisterbeurten van <em>Hewers Of Wood And Drawers Of Water</em> kreeg ik vooral zin om een dutje te gaan doen. Het vertragende doom / drones element in de muziek van Kiss The Anus Of A Black Cat is vandaag de dag tamelijk aanwezig, waardoor echt pakkende liedjes uitblijven. Uitzondering is <em>Feathers Of The Wings Of The Angel Gabriel</em>, dat dankzij de tokkelende banjo echt zo op een album van <a title="16 Horsepower" href="http://nl.wikipedia.org/wiki/16_Horsepower" target="_blank">16 Horsepower</a> past zonder dat het zou opvallen. Maar goed, de overige acht nummers hebben aan de oppervlakte nogal weinig om het lijf. Dat maakt het moeilijk om door te dringen in de dreigende onderlagen waarin de band zich wel degelijk van zijn beste kant laat zien. Het lichtvoetige <em>All Your Ghosts Are Worried</em> bijvoorbeeld, laten de versterkte gitaren de luisteraar in afwachting van een climax, die uiteindelijk niet plaatsvindt maar wel zorgt voor een delicate spanning. Zo ook in <em>Veneration</em>, een duistere verheerlijking van het rituele folk geluid gevoed door hemeltergende klanken en hypnotiserende percussie.</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="http://www.mrbungle.nl/images/ktaoabc-hewers.jpg"><img class="alignnone" title="Kiss The Anus Of A Black Cat - Hewers Of Wood And Drawers Of Water" src="http://www.mrbungle.nl/images/ktaoabc-hewers.jpg" alt="" width="440" height="193" /></a></p>
<p style="text-align: justify;">Al sinds de start van wat eigenlijk het soloproject van Stef Heeren is, staat Bijbelse thematiek centraal in de teksten. Hierin gaat hij nu verder dan ooit tevoren. De titel van het album verwijst natuurlijk al naar de passage <a title="Jozua" href="http://nl.wikipedia.org/wiki/Jozua_(persoon)" target="_blank">Jozua</a> 9:27, waarin de opvolger van Mozes de Chiwwieten beschermt tegen de Israëlieten door ze tot houthakkers en waterputters voor heel Israël te maken. Een sarcastische kijk op het geloof, het lijden voor de Heer en afkeer hiervan sijpelt steeds duidelijker en met minder omwegen door in de tekstuele eigenschappen van Kiss The Anus Of A Black Cat. Op de brandstapel hoeven ze in deze tijd niet meer. Het onderwerp sluit juist naadloos aan op de stijl waarin Stef Heeren zijn zang ten gehore brengt: belijdend, bedroefd en desavouerend.</p>
<p style="text-align: justify;">Dat <em>Hewers Of Wood And Drawers Of Water</em> mij in de eerste instantie niet wist te overtuigen is gelukkig slechts tijdelijk gebleken. De truc van herhaling werkt net als in de repeterende klanken op het album verslavend en bovendien openbarend. Daarmee zorgt de band ervoor dat ze alsnog een hoogtepunt aan de discografie heeft toegevoegd, zonder dat het oude werk erbij verbleekt. Daarnaast kan ik zeggen dat Kiss The Anus Of A Black Cat – tegen de verwachting in – niet beschuldigd kan worden van herhaling van het eerder gedane. Deze sterkst geproduceerde plaat tot nu toe brengt de band hopelijk een verdiend stapje hoger op de ladder.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.mrbungle.nl/2010/10/09/kiss-the-anus-of-a-black-cat-%e2%80%93-hewers-of-wood-and-drawers-of-water/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Kraak festival 2010</title>
		<link>http://www.mrbungle.nl/2010/02/24/kraak-festival-2010/</link>
		<comments>http://www.mrbungle.nl/2010/02/24/kraak-festival-2010/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 24 Feb 2010 20:04:27 +0000</pubDate>
		<dc:creator>mrbungle</dc:creator>
				<category><![CDATA[Muziek]]></category>
		<category><![CDATA[avant-garde]]></category>
		<category><![CDATA[Bill Orcutt]]></category>
		<category><![CDATA[Black to Comm]]></category>
		<category><![CDATA[Bong]]></category>
		<category><![CDATA[Bugskull]]></category>
		<category><![CDATA[Death & The Acorn]]></category>
		<category><![CDATA[Dolphins Into The Future]]></category>
		<category><![CDATA[Donato Epiro]]></category>
		<category><![CDATA[doom]]></category>
		<category><![CDATA[drone]]></category>
		<category><![CDATA[experiment]]></category>
		<category><![CDATA[festival]]></category>
		<category><![CDATA[folk]]></category>
		<category><![CDATA[Homosexuals]]></category>
		<category><![CDATA[improv]]></category>
		<category><![CDATA[Kraak]]></category>
		<category><![CDATA[lo-fi]]></category>
		<category><![CDATA[Morpogenesis]]></category>
		<category><![CDATA[no-fi]]></category>
		<category><![CDATA[noise]]></category>
		<category><![CDATA[Peaking Lights]]></category>
		<category><![CDATA[Pens]]></category>
		<category><![CDATA[punk]]></category>
		<category><![CDATA[The Doozer]]></category>
		<category><![CDATA[The Wolf]]></category>
		<category><![CDATA[Unarius]]></category>
		<category><![CDATA[Voice of the Seven Thunders]]></category>
		<category><![CDATA[Yoshi Wada]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.mrbungle.nl/?p=887</guid>
		<description><![CDATA[Op 6 maart is het weer zover: het jaarlijks terugkerende Kraak festival. Voor de 12e editie wijkt het bescheiden feestje voor de avant-garde muziekliefhebber uit naar Aalst, in de plaats van Brussel. Ondanks deze verandering van locatie, weerhouden logistieke problemen mij opnieuw aanwezig te zijn. De beweegreden om er dan toch een stukje over te [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;">Op 6 maart is het weer zover: het jaarlijks terugkerende <a title="Kraak festival 2010" href="http://www.kraak.net/festival2010/" target="_blank">Kraak festival</a>. Voor de 12e editie wijkt het bescheiden feestje voor de avant-garde muziekliefhebber uit naar Aalst, in de plaats van Brussel. Ondanks deze verandering van locatie, weerhouden logistieke problemen mij opnieuw aanwezig te zijn. De beweegreden om er dan toch een stukje over te typen is het feit dat er in het programma altijd weer een paar juweeltjes te ontdekken zijn. Zo doken tijdens het doorspitten van de line-up in 2009 zomaar <a title="Wavves" href="http://www.myspace.com/wavves" target="_blank">Wavves</a> en <a title="Köhn" href="http://www.myspace.com/ednolbed" target="_blank">Köhn</a> vanuit het niets mijn hitlijsten binnen. En dan heb ik het nog niet eens over de almachtige <a title="Kurt Vile" href="http://www.myspace.com/kurtvileofphilly" target="_blank">Kurt Vile</a>, die sinds deze <a title="Kraak festival 2009" href="http://www.mrbungle.nl/2009/02/23/kraak-festival-2009/" target="_blank">blogpost</a> nog steeds niet onttroond is als mijn favoriete artiest van het moment.</p>
<p style="text-align: justify;">Het <a title="Kraak" href="http://www.kraak.net/" target="_blank">Kraak platenlabel</a>, waaromheen dit festival wordt gebrouwd, staat bekend om zijn eigenzinnige keuzes in artiesten en acts. Het zal menigeen dan ook niet verbazen dat het programmaboekje er een tikkeltje anders uitziet dan het schema van <a title="Pinkpop" href="http://www.pinkpop.nl/" target="_blank">Pinkpop</a>. De eerste editie van dit decennium haalt onder andere fluxusavantgarde, etnofieldrecordings, improv, new age, avant-pop en no-fi punk naar het beloofde land voor de experimentele muziekliefhebber. Als vanouds is er een combinatie van nog te ontrafelen hypes en gevestigde geniesoldaten.</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="http://www.mrbungle.nl/images/2010_kraakfest.jpg"><img class="alignnone" title="Kraak festival 2010" src="http://www.mrbungle.nl/images/2010_kraakfest.jpg" alt="" width="440" height="261" /></a></p>
<p style="text-align: justify;">In de twaalf uur dat het festival duurt, komt onder andere het Noord-Engelse <a title="Bong" href="http://www.myspace.com/landbong" target="_blank">Bong</a> voorbij. Een goed gekozen naam, want luisteren naar de doom van dit viertal levert je geheid een trip op. Dreigende uitgesponnen drones à la <a title="Sunn O)))" href="http://www.myspace.com/flightofthebehemoth" target="_blank">Sunn O)))</a> worden aangevuld met trage drums en Indiase instrumenten zoals een sitar en een shahi baaja. Je moet het maar verzinnen. Voor betoverende psychedelica is men op 6 maart sowieso aan het goede adres, mits natuurlijk aankloppend bij <a title="Netwerk" href="http://www.netwerk-art.be/nl" target="_blank">Netwerk</a>. Het duo <a title="Peaking Lights" href="http://www.myspace.com/peakingfix" target="_blank">Peaking Lights</a> is daar ook weer bewijs van. Een rommelige maar bezwerende combinatie van kraut, potten- en pannennoise en jaren zeventig lsd-muziek.</p>
<p style="text-align: justify;">Voor wat minder zware kost kan men bij Lieven Martens terecht. Onder de naam <a title="Dolphins Into The Future" href="http://www.last.fm/music/Dolphins+into+the+future" target="_blank">Dolphins Into The Future</a> leidt deze Belg de luisteraar ver omhoog naar verlichtende new age collages, dat ondanks deze omschrijving een stuk meer magisch klinkt dan de gemiddelde <a title="Kruitvat" href="http://www.kruidvat.nl/" target="_blank">Kruitvat</a> cd. Te ontspannen? Dan is <a title="Voice Of The Seven Woods" href="http://www.myspace.com/voiceofthesevenwoods" target="_blank">Voice Of The Seven Thunders</a> wellicht iets. De psychacidrock van Rick Tomlinson grijpt veel terug naar de jaren zeventig, maar heeft ook diverse wereldse invloeden. Alsof <a title="Comets On Fire" href="http://www.cometsonfire.com/" target="_blank">Comets On Fire</a> in een Turks theehuis staat te spelen.</p>
<p style="text-align: justify;">De vervormde etnische fieldrecordings van <a title="Harappian Night Recordings" href="http://www.myspace.com/harappiannightrecordings" target="_blank">Harappian Night Recordings</a> heeft afgezegd voor het festival, maar vervanger <a title="Donato Epiro" href="http://www.myspace.com/tubivuoti" target="_blank">Donato Epiro</a> doet er met zijn rituele folkdoom niet voor onder. Als een door de wereld reizende medicijnman strooit deze Italiaan met middeltjes waarvan je nog nooit hebt gehoord. Enigszins vergelijkbare folk, doch meer rustiek en lieflijk, komt van het vanuit Amsterdam opererende collectief <a title="The Wolf, Death &amp; The Acorn" href="http://www.myspace.com/wolfdeathacorn" target="_blank">The Wolf, Death &amp; The Acorn</a>. Het is de soort van folk dat klinkt bij een geestenverdrijvend ritueel in een donker bos. Nog meer folk, maar nu met een hoger popgehalte, komt van <a title="The Doozer" href="http://www.thedoozer.com/" target="_blank">The Doozer</a>. Deze beste man heeft op het gehoor net iets te goed naar het drugsgebruik van zijn landgenoot <a title="Syd Barrett" href="http://nl.wikipedia.org/wiki/Syd_Barrett" target="_blank">Syd Barrett</a> gekeken, maar verder staat een doorbraak hem nergens in de weg.</p>
<p style="text-align: justify;">Punk? Punk! Noteer maar vast, de geflipte wijven van <a title="Pens" href="http://www.myspace.com/penspenspenis" target="_blank">Pens</a> behoort tot het beste wat melodische no-fi versie van dit genre op dit moment te bieden heeft. Voor diegenen die wat meer decennia hebben meegemaakt, zal <a title="The Homosexuals" href="http://www.myspace.com/thehomosexuals" target="_blank">The Homosexuals</a> bekend in de oren klinken. Deze postpunkterrorband uit de late jaren zeventig is als herboren en zal live een onvergetelijke indruk achterlaten. Dat brengt ons meteen bij een aantal oudgedienden, waaronder <a title="Strapping Fieldhands" href="http://www.strappingfieldhands.com/" target="_blank">Strapping Fieldhands</a>. Wie dacht dat men in 2003 verlost was van deze compromisloze no-wave indieband, heeft het laatste van de groep uit Philadelphia nog niet gezien. Dan hebben we nog <a title="Bill Orcutt" href="http://www.allmusic.com/cg/amg.dll?p=amg&amp;sql=11:w9ftxqehld6e" target="_blank">Bill Orcutt</a>, een punknoisepionier (zie <a title="Harry Pussy" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Harry_Pussy" target="_blank">Harry Pussy</a>) die nu experimenteert met een krakkemikkig akoestisch gitaar en keelgeluiden.</p>
<p style="text-align: justify;">De Japanse <a title="Yoshi Wada" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Yoshi_Wada" target="_blank">Yoshi Wada</a> loopt ook al wat langer mee en hoewel punk niet zijn terrein is, zijn de muziekinstallaties en composities van zijn hand grote doe-het-zelf-mentaliteit en is de man wars van trends. Verwacht geïmproviseerde, minimale drone-achtige ambient. Speciaal voor dit festival componeerde hij een nieuw stuk. <a title="Morphogenesis" href="http://www.stalk.net/paradigm/morphogenesis.htm" target="_blank">Morphogenesis</a> gaat nog een stap verder wat improvisatie betreft. Deze groep muzikanten, gestart begin jaren tachtig, maakt veelal met zelfgemaakte instrumenten onnavolgbare elektroakoestische klanken, als een geraffineerde muzikale reis zonder einddoel. Misschien komen we op die trip nog wel <a title="Bugskull" href="http://www.myspace.com/bugskull" target="_blank">Bugskull</a> tegen. Deze Amerikaan knipt en plakt op een pure, lo-fi manier tapeloops, samples en ambientgitaarpop aan elkaar.</p>
<p style="text-align: justify;">Ondanks dat hij moest afzeggen voor dit festival, wil ik Marc Richter a.k.a. <a title="Black To Comm" href="http://www.blacktocomm.org/" target="_blank">Black To Comm</a> toch nog even noemen. Zijn recente <em>Alphabet 1968</em> LP is namelijk een briljante mengelmoes van allerlei spontane geluiden, die laagje voor laagje op elkaar zijn gezet met als resultaat een samenhangend, neoklassiek, minimaal elektronica album. Mocht de bezoeker het even allemaal niet meer weten, dan kan deze zich nog vergapen aan diverse films van onder meer de <a title="Unarius" href="http://www.unarius.org/" target="_blank">UNiversal Articulate Interdimensional Understanding of Science </a>-groepering.</p>
<p style="text-align: justify;">Tickets, carpool en couchsurfing via de <a title="Kraak festival 2010" href="http://www.kraak.net/festival2010/" target="_blank">site</a>. Ach, gaf het Kraak label maar eens een keer een dikke fuif bij mij om de hoek&#8230;</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.mrbungle.nl/2010/02/24/kraak-festival-2010/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>2</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Bohren Und Der Club Of Gore &#8211; Dolores</title>
		<link>http://www.mrbungle.nl/2008/10/27/bohren-und-der-club-of-gore-dolores/</link>
		<comments>http://www.mrbungle.nl/2008/10/27/bohren-und-der-club-of-gore-dolores/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 27 Oct 2008 20:13:00 +0000</pubDate>
		<dc:creator>mrbungle</dc:creator>
				<category><![CDATA[Muziek]]></category>
		<category><![CDATA[ambient]]></category>
		<category><![CDATA[Angelo Badalamenti]]></category>
		<category><![CDATA[David Lynch]]></category>
		<category><![CDATA[doom]]></category>
		<category><![CDATA[Driller Killer]]></category>
		<category><![CDATA[Duitsland]]></category>
		<category><![CDATA[horror]]></category>
		<category><![CDATA[jazz]]></category>
		<category><![CDATA[recensie]]></category>
		<category><![CDATA[Twin Peaks]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.mrbungle.nl/?p=181</guid>
		<description><![CDATA[Toegegeven, artiesten die namen dragen die mooi zouden staan in mijn CD-kast, hebben bij mij bij voorbaat al een streepje voor. Of wekken in ieder geval meer interesse op. Kiss The Anus Of A Black Cat is daar een voorbeeld van, en ook Miasma &#38; The Carousel Of Headless Horses. Bohren Und Der Club Of [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;"><a href="http://www.mrbungle.nl/images/bohren_und_der_club_of_gore.jpg"><img class="alignright" title="Bohren Und Der Club Of Gore" src="http://www.mrbungle.nl/images/bohren_und_der_club_of_gore.jpg" alt="" width="350" height="508" /></a>Toegegeven, artiesten die namen dragen die mooi zouden staan in mijn CD-kast, hebben bij mij bij voorbaat al een streepje voor. Of wekken in ieder geval meer interesse op. <a title="Kiss The Anus Of A Black Cat" href="http://www.kattengat.be/" target="_blank">Kiss The Anus Of A Black Cat</a> is daar een voorbeeld van, en ook <a title="Miasma &amp; The Carousel Of Headless Horses" href="http://www.myspace.com/headlesshorses" target="_blank">Miasma &amp; The Carousel Of Headless Horses</a>. <a title="Bohren Und Der Club Of Gore" href="http://www.bohrenundderclubofgore.de/" target="_blank">Bohren Und Der Club Of Gore</a> is eveneens een naam die direct mijn aandacht kreeg. Weliswaar heeft het zijn oorsprong in een qua drankgebruik uit de hand gelopen feestje, maar heeft toch een ogenschijnlijke diepere betekenis. Het <em>boren</em> en <em>gore</em> doet mij in de eerste instantie denken aan de debuutfilm van <a title="Abel Ferrera" href="http://www.imdb.com/name/nm0001206/" target="_blank">Abel Ferrera</a>, <a title="Driller Killer" href="http://www.imdb.com/title/tt0079082/" target="_blank">Driller Killer</a>. De band heeft echter ook verklaard sterk beïnvloed te zijn door de Nederlandse instrumentale band <a title="Gore" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Gore_(band)" target="_blank">Gore</a>, en daar ook zijn naam op te hebben gebaseerd. Niet onbelangrijk, weet deze band naast de naam ook nog eens een originele soort muziek neer te zetten.</p>
<p style="text-align: justify;">Zoals het leven van de mislukte kunstenaar in Driller Killer een dramatische wending neemt, zo draagt het drama de slowjazz van Bohren Und Der Club Of Gore. Een duistere soort jazz; niet wat menigeen bij het woord zou voorstellen. Je hoort invloeden van oude Noorse black metal terug (maar dan zonder de metal), en in geen enkele recensie heeft de referentie aan <a title="Twin Peaks" href="http://www.twinpeaks.org/" target="_blank">Twin Peaks</a> en de componist, <a title="Angelo Badalamenti" href="http://www.angelobadalamenti.com/" target="_blank">Angelo Badalamenti</a>, geschitterd in afwezigheid. De vervreemdende factor in <a title="David Lynch" href="http://www.thecityofabsurdity.com/" target="_blank">David Lynch</a> zijn films, evenals zijn zwarte humor en stilistische esthetiek, zijn zonder meer ook van toepassing bij Bohren Und Der Club Of Gore. De daaruit volgende doomy sfeer van de muziek maakt het allesbehalve verwonderlijk dat de band in het voorprogramma heeft gespeeld van <a title="Sunn O)))" href="http://www.ideologic.org/" target="_blank">Sunn O)))</a> en <a title="Earth" href="http://www.thronesanddominions.com/" target="_blank">Earth</a>.</p>
<p style="text-align: justify;">Het nieuwste – 7e – album <em>Dolores</em> is geen uitzondering op hun verworven sound. De Duitsers hebben, om maar met clichés te blijven strooien in dit stukje tekst, hun geluid “verfijnd”. De rustige maar beladen nummers hebben zeker qua lengte een wat toegankelijker gezicht gekregen, en de kristalheldere productie is zoals je mag verwachten een stuk beter dan pakweg hun debuut Gore Motel. Wat betreft instrumentatie is er weinig veranderd. Ik had graag wat meer de zwoele saxofoon teruggehoord, zoals die op het album <em>Sunset Mission</em> zo prominent aanwezig was, samen met de <a title="Fender Rhodes" href="http://nl.wikipedia.org/wiki/Rhodes_(piano)" target="_blank">Fender Rhodes</a>. Nu keert deze slechts in drie stukken terug: in <em>Unkerich</em>, <em>Still Am Tresen</em> en het prachtige afsluitende <em>Welten</em>. Gelukkig maakt de vibrafoon, één van mijn favoriete instrumenten in de nieuwerwetse jazzmuziek, veel goed gedurende het kleine uurtje dat <em>Dolores</em> de gehoorgangen passeert.</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="http://www.mrbungle.nl/images/bohren_dolores.jpg"><img class="alignleft" title="Bohren Und Der Club Of Gore - Dolores" src="http://www.mrbungle.nl/images/bohren_dolores.jpg" alt="" width="300" height="268" /></a>Ondanks het feit dat het lijkt alsof dit nieuwe album meer uit “singles” bestaat en een stap richting popmuziek neemt, kan ik mij nauwelijks voorstellen dat de afzonderlijke stukken, hoe afwisselend ook, niet zijn bedoeld als één groot geheel. Het is moeilijk op de stereo in de woonkamer alle nummers zonder aandacht te verliezen te beluisteren vanwege het minimale karakter van de muziek. Daarvoor zijn er teveel factoren die afleiden. Neem je echter afzondering en je koptelefoon mee, dan werken de warme, ambientale geluidsmuren, sporadisch opgeleefd door een percussieaanslag, ontspannende gedachten in de hand. Heerlijk om bij weg te dromen en een diaserie met melancholische foto’s van vroeger in je hoofd te laten afspelen.</p>
<p style="text-align: justify;">Zonder de arrangementen uit de jazz zou Bohren Und Der Club Of Gore meer een doom band zijn met ambient invloeden. Juist die aanvulling maakt dat er veel melodie in de muziek te vinden is, zonder dat het mysterie in de uitstraling van de band verloren gaat, en dan niet op een <a title="Sigur Ros" href="http://www.sigur-ros.co.uk/" target="_blank">Sigur Rós</a>-manier. Dat is wat Bohren en zijn Gorevriendjes zo uniek maakt. Ze weten het treurspel uit oude jazzclubs in een modern jasje te steken en dat verdiend lof.</p>
<p style="text-align: justify;">Toegegeven, in ben BUDCOG pas gaan luisteren omdat de naam mij intrigeerde. Als de naam dat niet doet en de muziek het nog niet heeft gedaan, dan hebben onze Oosterburen nog een aantal verkooptrucjes achter de hand. Hun optredens in het pikkedonker, met alleen een 10-watt lampje op de leden gericht, zijn indrukwekkend te noemen. De band is ook verantwoordelijke voor alle grafische elementen die bij de release komt kijken, zoals het artwork van het album, tekeningen en foto’s. Op die manier hebben ze een magisch stukje kunst geproduceerd, waarvan alle stukjes, in beeld en geluid, in elkaar passen. <em>Dolores</em> zal mooi staan in mijn CD-kast.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.mrbungle.nl/2008/10/27/bohren-und-der-club-of-gore-dolores/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>

