Tag: nummer 11

  • Jaarlijst 2011: #100 – #21

    21. Jonas Reinhardt – Music For The Tactile Dome
    22. Pure X – Pleasure
    23. Sun Araw – Ancient Romans
    24. Matt Valentine – What I Became
    25. Woods – Sun & Shade
    26. Psychic Ills – Hazed Dream
    27. Red Horse – Red Horse
    28. Tuusanuuskat – Nääksää Nää Mun Kyyneleet
    29. Tim Hecker – Ravedeath, 1972
    30. Maria Minerva – Cabaret Cixous
    31. Tamikrest – Toumastin
    32. Amen Dunes – Through Donkey Jaw
    33. Deaf Center – Owl Splinters
    34. Memoryhouse – The Years

    35. Iceage – New Brigade
    36. Kaboom Karavan – Barra Barra
    37. Biosphere – N-Plants
    38. Mind Over Mirrors – The Voice Rolling
    39. Orfanado – Iter
    40. Up-Tight – The Night Is Yours
    41. Destroyer – Kaputt
    42. Chubby Wolf – Turkey Decoy
    43. v.a. – Bridges
    44. Savaging Spires – Savaging Spires
    45. The Caretaker – An Empty Bliss Beyond This World
    46. Bridget Hayden – A Siren Blares In An Indifferent Ocean
    47. James Ferraro – Far Side Virtual
    48. Noveller – Glacial Glow
    49. Mountains – Air Museum
    50. The Haxan Cloak – The Haxan Cloak
    51. Michael Chapman – The Resurrection And Revenge Of The Clayton Peacock
    52. White Out – Asphalt And Delay
    53. Xander Harris – Urban Gothic
    54. Oneohtrix Point Never – Replica
    55. Circuit Des Yeux – Portrait
    56. Moon Duo – Mazes
    57. Hertta Lussu Ässä – Hertta Lussu Ässä
    58. Ignatz – I Hate This City
    59. Ash Borer – Ash Borer
    60. Stephan Mathieu – A Static Place

    61. Dirty Beaches – Badlands
    62. Part Wild Horses Mane On Both Sides – Low Fired Clay Escape
    63. Tinariwen – Tassili
    64. Boy Friend – Boy Friend
    65. Julianna Barwick – The Magic Place
    66. Battles – Gloss Drop
    67. Ducktails – III: Arcade Dynamics
    68. Eleanoora Rosenholm – Hyväile Minua Pimeä Tähti
    69. Rene Hell – The Terminal Symphony
    70. Valerio Tricoli & Thomas Ankersmit – Forma II
    71. Fennesz – Seven Stars
    72. Kourgane – Corps De Chasse
    73. Liturgy – Aesthethica
    74. Panda Bear – Tomboy
    75. Six Organs Of Admittance – Asleep On The Floodplain
    76. The Skull Defekts – Peer Amid
    77. Natural Snow Buildings – Waves Of The Random Sea
    78. David Sylvian – Died In The Wool: Manafon Variations
    79. Eliane Radigue – Transamorem – Transmortem
    80. Zombi – Escape Velocity
    81. Kyle Bobby Dunn – Ways Of Meaning
    82. Sanso-Xtro – Fountain Fountain Joyous Mountain
    83. Ganglians – Still Living
    84. Gareth Davis, Jan Kleefstra & Romke Kleefstra – Tongerswel
    85. Psychedelic Horseshit – Laced
    86. Nicholas Szczepanik – Please Stop Loving Me
    87. Juv – Juv
    88. Richard Youngs – Amplifying Host
    89. Niggas With Guitars – Ethnic Frenzy
    90. Balam Acab – Wander / Wonder
    91. Jefre Cantu-Ledesma – Conversations With Myself

    92. Group Doueh – Zayna Jumma
    93. Barn Owl – Shadowland
    94. Date Palms – Honey Devash
    95. Isidore Ducasse – Isidore Ducasse
    96. Ricardo Donoso – Progress Chance
    97. Christina Vantzou – No.1
    98. Kreidler – Tank
    99. Wet Hair – In Vogue Spirit
    100. J Mascis – Several Shades Of Why

  • Jaarlijst 2010: 11-50

    11. Ignatz – Selected Songs From Cassettes 2005-2009 (Kraak)
    12. Expo 70 – Where Does Your Mind Go? (Immune)
    13. The War On Drugs – Future Weather (Secretly Canadian)
    14. Keith Fullerton Whitman – Disingenuity / Disingenuousness (Pan)
    15. Von Spar – Foreigner (Rough Trade)
    16. Piiptsjilling – Wurdskrieme (Experimedia)
    17. David Sylvian – Sleepwalkers (Samadhisound)
    18. Joanna Newsom – Have One On Me (Drag City)
    19. Four Tet – There Is Love In You (Domino)
    20. Danny Saul – Kinison – Goldthwait (Hibernate)
    21. Pantha Du Prince – Black Noise (Rough Trade)
    22. Jonas Reinhardt – Powers Of Audition (Kranky)
    23. Dolphins Into The Future – Ke Ala Ke Kua (Kraak)


    24. Tamaryn – The Waves (Mexican Summer)
    25. Kiss The Anus Of A Black Cat – Hewers Of Wood And Drawers Of Water (Zeal)
    26. Oneohtrix Point Never – Returnal (Editions Mego)
    27. Sun Kil Moon – Admiral Fell Promises (Caldo Verde)
    28. Wavves – King Of The Beach (Fat Possum)
    29. Boduf Songs – This Alone Above All Else In Spite Of Everything (Kranky)
    30. Woods – At Echo Lake (Woodsist)
    31. Sufjan Stevens – The Age Of Adz (Asthmatic Kitty)
    32. Trentemøller – Into The Great Wide Yonder (In My Room)
    33. Alasdair Roberts – Too Long In This Condition (Drag City)
    34. Brian Eno – Small Craft On A Milk Sea (Warp)
    35. Salem – King Night (IAMSOUND)
    36. Best Coast – Crazy For You (Mexican Summer)
    37. Kurt Vile – Square Shells Ep (Matador)
    38. Supersilent – 10 (Rune Grammofon)


    39. Damien Jurado – Saint Bartlett (Secretly Canadian)
    40. Richard Youngs – Inceptor (Volcanic Tongue)
    41. Caribou – Swim (Merge)
    42. The Tallest Man On Earth – The Wild Hunt (Dead Oceans)
    43. Autechre – Oversteps (Warp)
    44. Holy Fuck – Latin (Young Turks)
    45. Gayngs – Relayted (Jagjaguwar)
    46. Slim Cessna’s Auto Club – Buried Behind The Barn (Alternative Tentacles)
    47. Swans – My Father Will Guide Me Up A Rope To The Sky (Young God)
    48. Gonjasufi – A Sufi And A Killer (Warp)
    49. Sharon van Etten – Epic (Ba Da Ding)
    50. Jaga Jazzist – One Armed Bandit (Ninja Tune)

  • Jaarlijst 2009 – Buiten de boot

    Bij het opstellen van een top tien is er altijd een nummer elf. Sterker nog, er zijn een heleboel nummer elfs. De reservekeeper zeg maar. Je wordt gewaardeerd, maar speelt nooit. Dat gaat niet op bij Deer Tick. De klapper van dit jaar Born On Flag Day (en de uitstekende EP More Fuel For The Fire) is op deze site al uitgebreid besproken, en is de meest gedraaide countryplaat in m’n collectie. Toch een nummer elf. Net als The Pines. Tremolo is een prachtige en heerlijk ontspannen akoestische folkplaat om lekker in de schommelstoel op de veranda – met een glas whisky – bij weg te dromen. Wegdromen doen we ook met de Belg Jürgen de Blonde, ofwel Köhn. Dit eerbetoon aan Jean Michel Jarre stond in juni nog steevast bovenaan, maar is nu weggezakt naar nummer elf. Met pijn aan het hart.

    Pijnlijk is ook het liefdesverhaal beschreven in de rockopera The Hazards Of Love van The Decemberists. De muziek is het tegenovergestelde. Fantastische groeiplaat, die ik al eerder de hemel in prees. Toen was het nog een kandidaat voor plaat van het jaar, nu een nummer elf. Op diezelfde positie vinden we Antony & The Johnsons met het gevoelige The Crying Light. Het is één van die albums die in het begin van het jaar veel indruk maakten, maar daarna in de vergetelheid zijn geraakt. Noble Beast van flierefluiter Andrew Bird is er ook zo eentje. Een nummer elf.

    Er zijn veel folk en singer songwriter albums te vinden op nummer elf, zie ik nu. Een paar namen? Bowerbirds, Great Lake Swimmers, Castanets, Elfin Saddle, Magnolia Electric co. en Port O’Brien, bijvoorbeeld. En wat te denken van het ongelooflijk ritmische album (zonder drums) Declaration Of Dependance van Kings Of Convencience? En de side-kick van zanger Erlend Oye onder de naam The Whitest Boy Alive? Op vrouwelijk gebied wordt er gescoord met Sharon van Etten, Neko Case, Alela Diane en Eilen Jewell. Nederlandse bands als The Black Atlantic en Audiotransparent verdienen eveneens een regel.

    Naast al het akoestische werk zijn er ook uitstekende elektronische albums gehoord dit jaar. A Certain Distance van Lusine is zo’n album dat door het hoge popgehalte een lange houdbaarheidsduur heeft. De heerlijke terugkeer (nooit weggeweest) van de vocoder. Bibio’s Ambivalence Avenue is ook een enorm vernuftige plaat die het artificiële computergeluid verenigd met organische folk. Heel afwisselend ook.

    Voor afwisseling mag je tevens bij Dan Deacon aankloppen. Deze übernerd strooit met bliepjes als een zwarte piet met pepernoten. Compleet gestoord, en buitengewoon vermakelijk. Het beste dubstep album was natuurlijk 5 Years Of Hyperdub, maar verzamelaars zijn flauw in jaarlijstjes. Daarom vermeld ik bij deze nog even Boxcutter en ons Nederlandse 2562. Het beste (mede-)elektronische album op nummer elf is echter de samenwerking tussen Machinefabriek en Peter Broderick. Neoklassiek in een folktronisch jasje. Wat dat dan ook mag betekenen. Prachtige combinatie in ieder geval.

    Psychedelica was hét sleutelwoord van muzikaal 2009, dus veel albums die in deze categorie vallen, komen op nummer elf terecht. Neon Indian, Devendra Banhart, Sleepy Sun, Ducktails, Ganglians, Blues Control en The Flaming Lips hebben elk hun eigen niche in dit genre. Eerstgenoemde maakt nog het meest aanspraak op de elfde plaats dankzij de borrelende elektronica.

    Gitaren? Ja graag. Wavvves van Wavves haalde de Beach Boys en Sex Pistols door de vleesmolen. Het tartaartje was smaakvol, maar niet helemaal gaar. Bij oudgedienden Wilco ging het er een stuk subtieler aan toe; het levert een puik album op dat zich kan meten met het beste werk van de alt.country Amerikanen. Polvo valt niet onder die omschrijving. In Prism, het eerste album in twaalf jaar, staat weer bol van tegendraadse ritmes, verrassende riffs en unieke composities. Editors hoort eigenlijk niet meer thuis tussen de gitaarbands, maar In This Light And On This Evening viel mij alles behalve tegen. Eén van de weinige bands die dit jaar meer richting de jaren tachtig ging dan naar de jaren zeventig. Nog vier “honorable mentions”: No Age (Losing Feeling 7”), Deerhunter (Rainwater Cassette Exchange EP), Lightning Bolt (Earthly Delights) en Girls (gelijknamig album).

    Op de elfde plaats hebben we ook nog een buitencategorie. Jazz kan je het al lang niet meer noemen, doch het Noorse Supersilent heeft met haar nummer 9 een album afgeleverd dat even tijdloos als briljant is. Van hetzelfde platenlabel Rune Grammofon is 3 van Susanna afkomstig. De slowpop elektronica met een vleugje jazz heeft iets magisch. Net als de laatste plaat van David Sylvian trouwens, waar de crème de la crème van de internationale improvisatiescene acte de présence geeft. Improviseren doen ze ook bij Liondialer. Deze samenwerking tussen Greg Haines en Danny Saul (beide ook keurige soloplaten, trouwens) mocht ik dit jaar live aanschouwen in Middelburg en ik ben nog steeds erg blij dat ik toen de cd heb gekocht. Last, but not least: Richard Youngs. Drie volwaardige albums waren er dit jaar aan te schaffen, waarvan Beyond The Valley Of Ultrahits nog het beste is gebleken. Wat een stem heeft die vent. Desondanks op nummer elf. De reservekeeper.