<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>mrbungle &#187; singer songwriter</title>
	<atom:link href="http://www.mrbungle.nl/tag/singer-songwriter/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.mrbungle.nl</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Sun, 05 Feb 2012 08:23:13 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	
		<item>
		<title>Jaarlijst 2011: #3</title>
		<link>http://www.mrbungle.nl/2011/12/28/jaarlijst-2011-3/</link>
		<comments>http://www.mrbungle.nl/2011/12/28/jaarlijst-2011-3/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 28 Dec 2011 15:16:43 +0000</pubDate>
		<dc:creator>mrbungle</dc:creator>
				<category><![CDATA[Muziek]]></category>
		<category><![CDATA[Alan Bishop]]></category>
		<category><![CDATA[Alvarius B]]></category>
		<category><![CDATA[exotica]]></category>
		<category><![CDATA[Jaarlijst 2011]]></category>
		<category><![CDATA[pop]]></category>
		<category><![CDATA[psychedelica]]></category>
		<category><![CDATA[singer songwriter]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.mrbungle.nl/?p=1949</guid>
		<description><![CDATA[3. Alvarius B. – Baroque Primitiva De term “wereldmuziek” wordt te pas en te onpas gebruikt om invloeden aan te duiden die enkele meters buiten het gezichtsveld van de gemiddelde radioluisteraar liggen. Veel waarde heeft die sticker op de albumhoes voor mij in ieder geval niet. Als we die dan toch ergens op moeten plakken, [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;"><strong><a href="http://www.mrbungle.nl/images/baroque_primitiva.jpg"><img class="alignleft" title="Alvarius B. - Baroque Primitiva" src="http://www.mrbungle.nl/images/baroque_primitiva.jpg" alt="" width="220" height="220" /></a>3. Alvarius B. – Baroque Primitiva</strong><br />
De term “wereldmuziek” wordt te pas en te onpas gebruikt om invloeden aan te duiden die enkele meters buiten het gezichtsveld van de gemiddelde radioluisteraar liggen. Veel waarde heeft die sticker op de albumhoes voor mij in ieder geval niet. Als we die dan toch ergens op moeten plakken, is <em>Baroque Primitiva </em>de beste kandidaat van het jaar. Op een bevreemdende manier weet <a title="Alan Bishop" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Alan_Bishop" target="_blank">Alan Bishop</a> (<a title="Sun City Girls" href="http://www.suncitygirls.com/" target="_blank">Sun City Girls</a>) zijn singer-songwriter pop te doorspekken met exotische klanken en bizarre referenties. Het is een enorm melancholisch album en toch kun je je niet aan de indruk onttrekken dat hij tijdens het maken ervan regelmatig een grote glimlach op z’n snoet had. Je waant je als luisteraar in een compleet andere, psychedelische omgeving. Bovenal verdient <em>Baroque Primitiva </em> de omschrijving “wereldmuziek” omdat de muziek zo onaards goed is.</p>
<p style="text-align: justify;">Lees <a title="A Pinch Of Psychedelic" href="http://www.mrbungle.nl/2011/05/13/a-pinch-of-psychedelic/">hier</a> mijn eerdere evaluatie van dit album; in <a title="Mei 2011" href="http://www.mrbungle.nl/2011/06/01/mei-2011/">mei</a> heb ik deze plaat nog eens in het zonnetje gezet als album van de maand. Hieronder beluister je Alvarius B.’s geniale bewerking van <em>God Only Be Without You</em>.</p>
<p><object height="81" width="100%"><param name="movie" value="https://player.soundcloud.com/player.swf?url=http%3A%2F%2Fapi.soundcloud.com%2Ftracks%2F15533429&amp;show_comments=false&amp;auto_play=false&amp;color=ff7700"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param> <embed allowscriptaccess="always" height="81" src="https://player.soundcloud.com/player.swf?url=http%3A%2F%2Fapi.soundcloud.com%2Ftracks%2F15533429&amp;show_comments=false&amp;auto_play=false&amp;color=ff7700" type="application/x-shockwave-flash" width="100%"></embed></object>   <span><a href="http://soundcloud.com/brendan-23/alvarius-b-god-only-be-without">Alvarius B. &#8211; God Only Be Without You</a> by <a href="http://soundcloud.com/brendan-23">Brendan.23</a></span></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.mrbungle.nl/2011/12/28/jaarlijst-2011-3/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Avonduren in de kapel</title>
		<link>http://www.mrbungle.nl/2011/09/17/avonduren-in-de-kapel/</link>
		<comments>http://www.mrbungle.nl/2011/09/17/avonduren-in-de-kapel/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 17 Sep 2011 08:02:41 +0000</pubDate>
		<dc:creator>mrbungle</dc:creator>
				<category><![CDATA[Muziek]]></category>
		<category><![CDATA[Avonduren]]></category>
		<category><![CDATA[Hoogelande]]></category>
		<category><![CDATA[kapel]]></category>
		<category><![CDATA[Laura Arkana]]></category>
		<category><![CDATA[neoklassiek]]></category>
		<category><![CDATA[optreden]]></category>
		<category><![CDATA[Peter Broderick]]></category>
		<category><![CDATA[piano]]></category>
		<category><![CDATA[recensie]]></category>
		<category><![CDATA[singer songwriter]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.mrbungle.nl/?p=1749</guid>
		<description><![CDATA[Avonduren is vernieuwd! Het bewonderenswaardige concept met akoestische optredens in een intieme setting is terug op een andere locatie dan dat ik gewend ben, en ook zie ik een hoop nieuwe gezichten. Dit in tegenstelling tot het affiche, want Peter Broderick is de eerste artiest bij Avonduren die voor de tweede keer op het programma [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;"><a title="Avonduren" href="http://www.avonduren.com/" target="_blank">Avonduren</a> is vernieuwd! Het bewonderenswaardige concept met akoestische optredens in een intieme setting is terug op een andere locatie dan dat ik gewend ben, en ook zie ik een hoop nieuwe gezichten. Dit in tegenstelling tot het affiche, want <a title="Peter Broderick" href="http://www.peterbroderick.net/" target="_blank">Peter Broderick</a> is de eerste artiest bij Avonduren die voor de tweede keer op het programma staat. De eeuwenoude kapel van <a title="Hoogelande" href="http://nl.wikipedia.org/wiki/Hoogelande" target="_blank">Hoogelande</a>, op één van de laagste puntjes van Walcheren, leent zich uitstekend voor de sfeer waar het bij dit concept om draait. Het is er knus, de kaarsen en olielampen geven onbeduidend warmte &amp; licht en de stoelen blijken evenveel zitcomfort te bieden dan de harde houten vloer bij Espressobar <a title="Ko D'oooooooor" href="http://twitter.com/#!/KoDoooooooor" target="_blank">Ko D’oooooooor</a> in Middelburg. Laat maar komen!</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="http://www.mrbungle.nl/images/hoogelande.jpg"><img class="alignnone" title="Kapel Hoogelande" src="http://www.mrbungle.nl/images/hoogelande.jpg" alt="" width="500" height="360" /></a></p>
<p style="text-align: justify;">Het is de bevallige Laura Arkana die de zo goed als uitverkochte avond opwarmt met haar zachte stem en gitaarspel. Het talent van de Nederlandse werd door Broderick ontdekt en verder ontwikkeld; een betere leraar kun je niet wensen. Toch heeft ze haar eigen stijl, dat zich vooral kenmerkt met gezang in haar moerstaal. Dat is ook gelijk haar minpunt. Bij Nederlandstalige muziek duikt op een of andere manier altijd “cd van jou, cd van mij” op in mijn hoofd, met alle gevolgen van dien. Teksten over huilen in de supermarkt (komt ook bij mij voor), luchtballonnen en het vuilnis komen zo wel erg direct over, truttig als een ballade van Kinderen voor Kinderen. Er moet wel gezegd worden dat ze haar stem in deze live setting loepzuiver weet te houden, waarmee ze haar pas uitgebrachte debuutalbum overstijgt.</p>
<p style="text-align: justify;">Wat mij meteen tot een recensie van <em>Lentemuziek</em> brengt. Het is duidelijk het werk van een verlegen meisje, zachtjes en voorzichtig zingend, de gitaar bespelend alsof ze bang is dat er geluid uit komt. Het album moet het dan ook vooral hebben van de inbreng van Broderick, op viool en piano. Hij pakt geen moment de hoofdrol van Laura af, de begeleiding wijselijk op de achtergrond houdend. <em>Lentemuziek</em> staat immers in de schappen als “Laura Arkana met Peter Broderick” en niet andersom, maar van binnen lijkt hij te weten dat zonder hem de acht liedjes nauwelijks overeind blijven. Overigens bevat de verpakking van het vinyl (ontworpen door <a title="Rutger Zuydervelt" href="http://rutgerzuydervelt.wordpress.com/" target="_blank">Rutger Zuydervelt</a> a.k.a. Machinefabriek) ook een Engelse vertaling van de teksten, zodat ik lekker in het buitenlands kan meezingen.</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="http://www.mrbungle.nl/images/laura_met_peter.jpeg"><img class="alignnone" title="Laura met Peter" src="http://www.mrbungle.nl/images/laura_met_peter.jpeg" alt="" width="500" height="343" /></a></p>
<p style="text-align: justify;">Eén van de redenen dat ik bovengenoemde samenwerking liever andersom had gezien is onder meer het optreden van het duo in een <a title="Brabantse kapel" href="http://www.mrbungle.nl/2011/05/28/brabantse-kapel/" target="_blank">Brabantse kapel</a>, eerder dit jaar. Toen liet Peter Broderick, te gast op het <a title="Glocal" href="http://www.socialfestivalmodel.org/page/Glocal" target="_blank">Glocal project</a> van het nu aan de gang zijnde <a title="Incubate" href="http://incubate.org/" target="_blank">Incubate festival</a>, doorschemeren dat er een opvolger van zijn singer-songwriter album <em>Home </em>aan zit te komen. Daar had hij geen piano bij nodig. In de kapel staat echter een glimmende vleugel opgesteld, waardoor deze avond de nadruk toch weer op het album <em>How They Are </em>en andere neoklassieke werken komt te liggen. Dat hadden we al eens gehoord. De voorspelling dat hij meer van zijn aanstaande album zou laten horen komt niet uit. Gelukkig zijn er uitzonderingen in zijn compacte set, waarbij hij met zijn imitatie van Brabantse koeien en schapen de lachers op zijn hand krijgt.</p>
<p style="text-align: justify;">Avonduren was toe aan iets anders. Iets wat voor verse aanwas in de toeschouwers zou zorgen, iets dat weer enthousiasme opwekt bij de bezoekers van het eerste uur. Zonder dat er iets verloren is gegaan van de inmiddels typische kenmerken is het gelukt de optredens nieuw leven in te blazen, dankzij de unieke locatie. Aan bijzondere artiesten was namelijk al geen gebrek. Ik kijk in ieder geval weer uit naar de volgende editie.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.mrbungle.nl/2011/09/17/avonduren-in-de-kapel/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>3x Richard Youngs</title>
		<link>http://www.mrbungle.nl/2011/08/18/3x-richard-youngs/</link>
		<comments>http://www.mrbungle.nl/2011/08/18/3x-richard-youngs/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 18 Aug 2011 16:30:21 +0000</pubDate>
		<dc:creator>mrbungle</dc:creator>
				<category><![CDATA[Muziek]]></category>
		<category><![CDATA[Amplifying Host]]></category>
		<category><![CDATA[Cloudplanes]]></category>
		<category><![CDATA[elektronica]]></category>
		<category><![CDATA[experiment]]></category>
		<category><![CDATA[Grapefruit Record Club]]></category>
		<category><![CDATA[I Dream Of Mezzanine]]></category>
		<category><![CDATA[Jagjaguwar]]></category>
		<category><![CDATA[lo-fi]]></category>
		<category><![CDATA[Long White Cloud]]></category>
		<category><![CDATA[Nieuw-Zeeland]]></category>
		<category><![CDATA[recensie]]></category>
		<category><![CDATA[Richard Youngs]]></category>
		<category><![CDATA[Simon Joyner]]></category>
		<category><![CDATA[singer songwriter]]></category>
		<category><![CDATA[The Spring Press]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.mrbungle.nl/?p=1725</guid>
		<description><![CDATA[Het blijft een lastig te volgen muzikant, die Richard Youngs. Maar voor een verzamelaar als ik zorgt hij ook voor een heerlijke uitdaging. Drie verschillende releases binnen een maand tijd is namelijk geen uitzondering, zo is afgelopen maand gebleken. Eerder dit jaar prees ik op site al Atlas Of Hearts en een split 10” met [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;">Het blijft een lastig te volgen muzikant, die <a title="Richard Youngs" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Richard_Youngs" target="_blank">Richard Youngs</a>. Maar voor een verzamelaar als ik zorgt hij ook voor een heerlijke uitdaging. Drie verschillende releases binnen een maand tijd is namelijk geen uitzondering, zo is afgelopen maand gebleken. Eerder dit jaar prees ik op site al <a title="Atlas Of Hearts" href="http://www.mrbungle.nl/2011/01/31/recept/">Atlas Of Hearts</a><em> </em>en een split 10” met <a title="Da Capo" href="http://www.mrbungle.nl/2011/05/24/da-capo/">Annelies Monseré</a>.</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="http://www.mrbungle.nl/images/richard_young_nz.jpg"><img class="alignnone" title="Richard Youngs" src="http://www.mrbungle.nl/images/richard_young_nz.jpg" alt="" width="500" height="375" /></a></p>
<p style="text-align: justify;"><a title="Jagjaguwar" href="http://www.jagjaguwar.com/" target="_blank">Jagjaguwar</a> is een beetje het thuislabel geworden van Youngs, waarop we minstens één keer per jaar een release mogen verwelkomen. Dit jaar is dat <em>Amplifying Host</em>, een album dat de elektronica op de voorganger op dit label (<em>Beyond The Valley Of Ultrahits</em>) verder achter zich laat dan je zou verwachten, en eerder terugkeert naar de bluesgeïnfecteerde folk van pakweg zeven jaar terug. De gitaar is als zodanig terug te horen, en wordt nu eens een keer niet tot microscopisch kleine details ontleedt. Die ogenschijnlijk simpele begeleiding, waarin ook drummer Damon Krukowski (<a title="Galaxie 500" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Galaxie_500" target="_blank">Galaxie 500</a>) een bescheiden rol speelt, leidt de aandacht in de eerste instantie af van wat Youngs’ platen zo bijzonder maken. Zijn manier van zingen lijkt soms willekeurig en expres buiten de door de instrumenten gebaande paden te treden, maar in werkelijkheid zijn de twee elementen onlosmakelijk met elkaar verbonden, zij het met een dunne draad. Op <em>Amplifying Host</em> daagt hij zichzelf constant uit om met zijn door arpeggio’s gevormde, abstracte stem te reageren op de muziek en andersom. Zeker niet altijd gemakkelijk voor de luisteraar, tenzij een geduldig type. Want Youngs levert met dit album wederom een prachtig gedetailleerd werk af, dat met de afsluiter <em>This Is The Music </em>zijn hele oeuvre lijkt te willen concluderen met de woorden “This is the time of fulfillment”.</p>
<p><a href="http://www.scjag.com/mp3/jag/tessellations.mp3">Richard Youngs &#8211; Tessallations</a></p>
<p style="text-align: justify;">Gelukkig is Richard Youngs nog niet aan het einde van zijn inmiddels meer dan twintig jaar durende carrière. <em>I Dream Of Mezzanine / Cloudplanes </em>zou zijn veertigste soloalbum kunnen zijn, talrijke samenwerkingen niet meegerekend. Maar eigenlijk is iedereen de tel allang kwijtgeraakt, vermoed ik. In ieder geval heeft het kleine label <a title="The Spring Press" href="http://www.thespringpress.com/" target="_blank">The Spring Press</a> uit New York er behoorlijk werk van gemaakt. Een prachtige foto van <a title="Tierney Gearon" href="http://www.tierneygearon.com/" target="_blank">Tierney Gearon</a> siert de hoes, met de artiest en titel in reliëf gedrukte gouden letters. De pikzwarte kleur van de 200 grams plaat vertelt dat we hier met “virgin” vinyl te maken hebben, geperst zonder bijmening van oud, hergebruikt vinyl. Dat kwaliteitskenmerk is één van de redenen dat ik <em>I Dream Of Mezzanine / Cloudplanes </em>in huis heb gehaald. Vanzelfsprekend scheppen deze aspecten hooggespannen verwachtingen voor de muziek. Die worden helaas niet geheel waargemaakt. Op beide zijden experimenteert Youngs met lo-fi elektronica als tegenhanger voor zijn zuchtende en steunende vocalen, vervormd door de pitchshifter, soms woordeloos, soms eindeloos zinnen herhalend. Vooral in <em>I Dream Of Mezzanine </em>ontaart die combinatie niet zelden in een chaos, met broken beats uit een goedkoop klinkende drumcomputer en allerlei schijnbaar willekeurige clicks &amp; cuts. Zeker geen onbekend terrein voor Youngs, maar het mist hier zijn uitwerking. Op de kant van <em>Cloudplanes </em>gaat hij meer bedeesd te werk, en dat heeft een hypnotiserend effect. Dit nummer klinkt meer naar onze hoopvolle verwachtingen, maar weet het onbevredigde gevoel niet geheel te compenseren. Aan de andere kant weet je nooit wat je van Richard Youngs kan verwachten, en dat maakt hem ook zo bijzonder.</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="http://www.mrbungle.nl/images/richard_youngs_mezzanine.jpg"><img class="alignnone" title="Richard Youngs - I Dream Of Mezzanine / Cloudplanes" src="http://www.mrbungle.nl/images/richard_youngs_mezzanine.jpg" alt="" width="500" height="333" /></a></p>
<p style="text-align: justify;">De Amerikaanse singer-songwriter <a title="Simon Joyner" href="http://www.simonjoyner.net/" target="_blank">Simon Joyner</a> bracht in het verleden enkele albums uit op het eerder genoemde Jagjaguwar en runde een platenlabel genaamd <a title="Sing, Eunuchs! Records" href="http://www.underwaternow.com/ihearstrangemusic/singeunuchs.htm" target="_blank">Sing, Eunuchs! Records</a>. Die laatste hobby bleek echter financieel niet haalbaar en het label stopte nog in de vorige eeuw. Joyner heeft echter een nieuwe manier gevonden om muziek aan de man te brengen. Samen met Ben Goldberg (<a title="Ba-Da-Bing Records" href="http://www.badabingrecords.com/" target="_blank">Ba-Da-Bing Records</a>) startte hij de <a title="Grapefruit Record Club" href="http://grapefruitrecordclub.com/" target="_blank">Grapefruit Record Club</a>, waar het gelimiteerde vinyl alleen verkrijgbaar is via een exclusief abonnement. Eén van de vier artiesten die dit jaar meedelen in het project is Richard Youngs, met <em>Long White Cloud</em>. Het is een album geïnspireerd door zijn rondreis op de twee eilanden van Nieuw-Zeeland, en als zodanig ook opgedeeld in een noord- en zuidkant. Na een a capella intro op het noordelijkste puntje wordt al snel duidelijk dat Youngs hier een volksverhaal wil vertellen, het verhaal van zijn reis: de mensen, geschiedenis, natuur en landschap van het land. Daar heeft hij weinig middelen voor nodig. Zijn altijd bijzondere stem wordt in dit geval begeleid door hoofdzakelijk de akoestische gitaar of piano (in <em>Big Waves Of An Actual Sea)</em>, alsof hij bij een laat kampvuur liedjes uit zijn mouw schudt. Het experiment blijft – relatief gezien – achterwege. De nummers klinken poppy vergeleken met zijn andere werken en <em>Long White Cloud</em> zou daardoor kunnen doorgaan voor een echt singer-songwriter album. De zuidkant is echter een stuk ruwer, en de zang lijkt een bezwerend ritueel van de Maori’s te willen nabootsen. Een zin als <em>Rotor-Manga-Papa-Maru </em>bijvoorbeeld, blijft maar in je hoofd hangen. Het hoogtepunt is afsluiter <em>Mountains Into Outer Space</em>, waarop Youngs zowel de gitaar als zijn stem (door middel van echo) meer ruimte geeft. En dat in wat een rommelige opname mag heten, want <em>Long White Cloud</em> is live opgenomen in een kast op een 4-track recorder, in de lo-fi sfeer van kiwipop eind jaren negentig. En dat hoor je.</p>
<p><a href="http://grapefruitrecordclub.com/mp3/RichardYoungs-RotorMangaPapaMaru.mp3">Richard Youngs &#8211; Rotor-Manga-Papa-Maru</a></p>
<p style="text-align: justify;">Twee uit drie, dan sta je nog steeds op winst, toch? Eigenlijk gelden dat soort scores niet bij Richard Youngs. Elke stukje van zijn discografie is er één met een achterliggende gedachte, en niet op kwantiteit gericht. Hij behoort tot mijn favoriete artiesten omdat hij op eigenzinnige en onvoorspelbare wijze zijn stem dan wel muziek op zoveel verschillende wijzen profileert, en dat ook aan het publiek laat horen, wetende dat het niet in ieders straatje gaat passen. Om die reden alleen al vind ik de aanschaf van alles met zijn naam erop gerechtvaardigd. Hopelijk kan ik die smoes dit najaar nog steeds gebruiken; dan komt er weer een album uit op het <a title="Root Strata" href="http://rootstrata.com/" target="_blank">Root Strata</a> label…</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.mrbungle.nl/2011/08/18/3x-richard-youngs/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>3</slash:comments>
<enclosure url="http://www.scjag.com/mp3/jag/tessellations.mp3" length="12401634" type="audio/mpeg" />
<enclosure url="http://grapefruitrecordclub.com/mp3/RichardYoungs-RotorMangaPapaMaru.mp3" length="8242774" type="audio/mpeg" />
		</item>
		<item>
		<title>A pinch of psychedelic</title>
		<link>http://www.mrbungle.nl/2011/05/13/a-pinch-of-psychedelic/</link>
		<comments>http://www.mrbungle.nl/2011/05/13/a-pinch-of-psychedelic/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 13 May 2011 12:32:35 +0000</pubDate>
		<dc:creator>mrbungle</dc:creator>
				<category><![CDATA[Muziek]]></category>
		<category><![CDATA[Alvarius B]]></category>
		<category><![CDATA[De Stijl]]></category>
		<category><![CDATA[noise]]></category>
		<category><![CDATA[pop]]></category>
		<category><![CDATA[Psychedelic Horseshit]]></category>
		<category><![CDATA[psychedelica]]></category>
		<category><![CDATA[punk]]></category>
		<category><![CDATA[recensie]]></category>
		<category><![CDATA[singer songwriter]]></category>
		<category><![CDATA[Sun City Girls]]></category>
		<category><![CDATA[trash]]></category>
		<category><![CDATA[Wet Hair]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.mrbungle.nl/?p=1492</guid>
		<description><![CDATA[Omdat gewone popmuziek ook maar zo gewoon is, vandaag drie keer pop met een twist. Een beetje psychedelica brengt immers kleur in het soms zo dorre, grijze muzieklandschap. Van de hoes van Alvarius B.’s nieuwste plaat, Baroque Primitiva, worden we alvast een beetje draaierig. De menselijke mandala op de voorkant beeldt onverbloemd de schoonheid van [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;"><a href="http://www.mrbungle.nl/images/baroque_primitiva.jpg"><img class="alignnone" title="Alvarius B. - Baroque Primitiva" src="http://www.mrbungle.nl/images/baroque_primitiva.jpg" alt="" width="500" height="500" /></a></p>
<p style="text-align: justify;">Omdat gewone popmuziek ook maar zo gewoon is, vandaag drie keer pop met een twist. Een beetje psychedelica brengt immers kleur in het soms zo dorre, grijze muzieklandschap. Van de hoes van <a title="Alan Bishop" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Alan_Bishop" target="_blank">Alvarius B.</a>’s nieuwste plaat, <em>Baroque Primitiva</em>, worden we alvast een beetje draaierig. De menselijke mandala op de voorkant beeldt onverbloemd de schoonheid van het naakte vrouwelijke lichaam uit, een goede reden om op jacht te gaan naar het vinyl. Mits je daar genoeg $ voor over hebt, want de lp was in een vloek en een scheet uitverkocht (de cd versie bevat overigens 32 pagina’s met close-ups van de albumhoes, dus niet getreurd).</p>
<p style="text-align: justify;">Alvarius B. is dan ook niet de minste. Al in de jaren tachtig werd er gehakt gemaakt van traditionele popmuziek met <a title="Sun City Girls" href="http://www.suncitygirls.com/" target="_blank">Sun City Girls</a>, toen Alvarius B. nog gewoon Alan Bishop heette. Misschien iets minder excentriek doch zeker niet minder vreemd neemt hij wederom de tropische hitparade op de hak, met de slecht verborgen humor die we van hem gewend zijn. Vaak denken we naar singer-songwriter muziek te luisteren, maar ondertussen worden we gigantisch in de maling genomen, zo voelt het luisteren naar <em>Baroque Primitiva</em>. De verminkte themesong van <a title="You Only Live Twice" href="http://en.wikipedia.org/wiki/You_Only_Live_Twice_(soundtrack)" target="_blank">You Only Live Twice</a> en <em>God Only Knows </em>van de <a title="Beach Boys" href="http://www.thebeachboys.com/" target="_blank">Beach Boys</a> “on even more heavy acid” zijn hier onder andere het bewijs van. Die doen zelfs even denken aan de verzameling getrashte lovesongs op het album <em>Sick Love</em> van <a title="V/Vm" href="http://en.wikipedia.org/wiki/V/Vm" target="_blank">V/Vm</a>.</p>
<p style="text-align: justify;">Kun je de muziek raden wanneer je alleen de bandnaam hebt gehoord? In het geval van <a title="Psychedelic Horseshit" href="http://psychedelic-horseshit.tumblr.com/" target="_blank">Psychedelic Horseshit</a> waarschijnlijk wel. Het derde volledige album <em>Laced </em>zag onlangs het levenslicht en deze zal het productieve tweetal ongetwijfeld definitief op de kaart zetten in de psychedelische muziek. De chaotische combinatie van paranoïde punk, flauwe noise, gefrustreerde tropicalia en bliepjesmuziek is soms simpelweg om te kotsen, maar dan wel in die vorm van kickende achtbaanmisselijkheid. Tevens uitstekend geschikt om ongewenste visite het huis uit te krijgen.</p>
<p><a href="http://alteredzones.com/dl/audio/1267/psychedelic-horseshit-french-countryside.mp3">Psychedelic Horseshit &#8211; French Countryside</a></p>
<p style="text-align: justify;">De meest normale release van dit drieluik is ongetwijfeld <em>In Vogue Spirit </em>van <a title="Wet Hair" href="http://www.myspace.com/wethairgoldsounds" target="_blank">Wet Hair</a>. Dit duo is één van de overblijfselen van de uiteengevallen band <a title="Raccoo-oo-oon" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Raccoo-oo-oon" target="_blank">Raccoo-oo-oon</a>, waarmee de psych/noise indierock wordt voortgezet. Wel steeds meer in de richting van popmuziek, blijkt uit dit derde album, uitgebracht door het altijd fijne <a title="De Stijl" href="http://www.destijlrecs.com/" target="_blank">De Stijl</a> label. Door de verwassen krautritmes, woekerende psychedelica en kosmische synthesizers en orgels schijnen namelijk aanstekelijke melodieën en infectieuze grooves. Een productie die de <a title="Not Not Fun" href="http://www.notnotfun.com/" target="_blank">Not Not Fun</a> traditie met zich mee draagt (dubby en lo-fi) maakt van <em>In Vogue Spirit</em> een frisse, uitdagende en relaxte luisterervaring.</p>
<p><iframe src="http://player.vimeo.com/video/21093907?byline=0&amp;portrait=0" width="500" height="282" frameborder="0"></iframe></p>
<p style="text-align: justify;"><em>&#8220;To fall in hell or soar angelic, you&#8217;ll need a pinch of psychedelic”. (<a title="Dr. Humphry Osmond" href="http://www.telegraph.co.uk/news/obituaries/1454436/Dr-Humphry-Osmond.html" target="_blank">Dr. Humphry Osmond</a>)</em></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.mrbungle.nl/2011/05/13/a-pinch-of-psychedelic/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
<enclosure url="http://alteredzones.com/dl/audio/1267/psychedelic-horseshit-french-countryside.mp3" length="0" type="audio/mpeg" />
		</item>
		<item>
		<title>Hezekiah Jones</title>
		<link>http://www.mrbungle.nl/2011/04/02/hezekiah-jones/</link>
		<comments>http://www.mrbungle.nl/2011/04/02/hezekiah-jones/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 02 Apr 2011 07:58:44 +0000</pubDate>
		<dc:creator>mrbungle</dc:creator>
				<category><![CDATA[Muziek]]></category>
		<category><![CDATA[folk]]></category>
		<category><![CDATA[Have You Seen Our New Fort?]]></category>
		<category><![CDATA[jazz]]></category>
		<category><![CDATA[Philadelphia]]></category>
		<category><![CDATA[singer songwriter]]></category>
		<category><![CDATA[Yer Bird]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.mrbungle.nl/?p=1398</guid>
		<description><![CDATA[Sinds ik de geweldige compilatie Folk Music For The End Of The World in 2007 wist te bemachtigen, volg ik Hezekiah Jones (en de andere artiesten op Yer Bird Records) op de voet. Het eerste album Hezekiah Says You&#8217;re A-Ok en twee navolgende EP’s smaakten naar meer en dus keek ik uit naar eind maart, [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;">Sinds ik de geweldige compilatie <em>Folk Music For The End Of The World</em> in 2007 wist te bemachtigen, volg ik <a title="Hezekiah Jones" href="http://www.hezekiahjones.com/" target="_blank">Hezekiah Jones</a> (en de andere artiesten op <a title="Yer Bird" href="http://www.yerbird.com/" target="_blank">Yer Bird Records</a>) op de voet. Het eerste album <em>Hezekiah Says You&#8217;re A-Ok</em> en twee navolgende EP’s smaakten naar meer en dus keek ik uit naar eind maart, toen het label eindelijk het langverwachte tweede album uitbracht, genaamd <em>Have You Seen Our New Fort?</em>. Deze plaat – fysiek alleen verkrijgbaar op vinyl – maakt de verwachtingen meer dan waar.</p>
<p style="text-align: justify;">De naam suggereert wellicht een eenzame singer-songwriter, maar in werkelijkheid is Hezekiah Jones een collectief uit Philadelphia rond de zanger en multi-instrumentalist Raphael Cutrufello. De band speelt in wisselende samenstelling maar altijd met muzikanten uit de lokale scene, een grote inspiratiebron voor de frontman. Bandleden krijgen allen de achternaam Jones, iets wat inmiddels meer dan vijftig inwoners van “Philly” met zich meedragen. Mits het podium groot genoeg is, staan er bij een optreden maar liefst twaalf muzikanten op het podium, inclusief een blazerssectie.</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="http://www.mrbungle.nl/wp-content/uploads/2011/03/hezekiahjones.jpg"><img class="alignnone" title="Hezekiah Jones" src="http://www.mrbungle.nl/wp-content/uploads/2011/03/hezekiahjones.jpg" alt="" width="440" height="330" /></a></p>
<p style="text-align: justify;">De muziek raakt dan ook steeds meer verwijderd van de verstilde, droevige folk uit de beginperiode. De titel <em>Have You Seen Our New Fort?</em> nodigt de luisteraar van harte uit om de nieuwe Hezekiah Jones te komen bewonderen. Want ondanks het feit dat sommige nummers &#8211; al dan niet in een andere vorm &#8211; bekend voorkomen, mag er wel degelijk gesproken worden van een verandering in stijl. Folk vormt nog steeds de hoofdmoot, maar de band heeft een hebberige greep genomen uit de muziekwinkel waardoor er naast gitaar, bas en drums ook allerlei blaasinstrumenten, een Wurlitzer piano, glockenspiel en diverse handinstrumenten zijn te horen. Dankzij producer <a title="Andrew Lipke" href="http://andrewlipke.com/" target="_blank">Andrew Lipke</a> wordt deze potentiële kakofonie keurig onder controle gehouden en prevaleert de singer-songwritermuziek boven een te hoog jazzgehalte. Dat er voor de opnames van dit album voor het eerst echt de tijd is genomen in een professionele studio is goed terug te horen. Een aanrader dus.</p>
<p><a href="http://www.yerbird.com/storage/promo-downloads/02%20Mind%20Malaise.mp3">Hezekiah Jones &#8211; Mind Malaise</a></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.mrbungle.nl/2011/04/02/hezekiah-jones/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
<enclosure url="http://www.yerbird.com/storage/promo-downloads/02%20Mind%20Malaise.mp3" length="6551217" type="audio/mpeg" />
		</item>
		<item>
		<title>Een vallei vol ultrahits</title>
		<link>http://www.mrbungle.nl/2010/08/10/een-vallei-vol-ultrahits/</link>
		<comments>http://www.mrbungle.nl/2010/08/10/een-vallei-vol-ultrahits/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 10 Aug 2010 19:54:04 +0000</pubDate>
		<dc:creator>mrbungle</dc:creator>
				<category><![CDATA[Muziek]]></category>
		<category><![CDATA[David Bowie]]></category>
		<category><![CDATA[elektronica]]></category>
		<category><![CDATA[Incubate]]></category>
		<category><![CDATA[Jagjaguwar]]></category>
		<category><![CDATA[pop]]></category>
		<category><![CDATA[recensie]]></category>
		<category><![CDATA[Richard Youngs]]></category>
		<category><![CDATA[singer songwriter]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.mrbungle.nl/?p=1015</guid>
		<description><![CDATA[Richard Youngs, geboren en getogen in Hertfordshire maar nu residerend in Schotland, is een veelzijdig artiest. Dat wordt wel van meer muzikanten gezegd, maar de Brit heeft als geen ander bruggen gebouwd tussen stijlen, instrumenten, platenlabels en samenwerkingen. De laatste jaren wordt zijn muziek gekenmerkt door geïmproviseerde elektronica, met Youngs’ kenmerkende stem als middelpunt. Maar [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;"><a title="Richard Youngs" href="http://www.myspace.com/richardyoungsmusic" target="_blank">Richard Youngs</a>, geboren en getogen in Hertfordshire maar nu residerend in Schotland, is een veelzijdig artiest. Dat wordt wel van meer muzikanten gezegd, maar de Brit heeft als geen ander bruggen gebouwd tussen stijlen, instrumenten, platenlabels en samenwerkingen. De laatste jaren wordt zijn muziek gekenmerkt door geïmproviseerde elektronica, met Youngs’ kenmerkende stem als middelpunt. Maar wat gebeurt er wanneer compagnon van het eerste uur <a title="Andrew Paine" href="http://www.myspace.com/mrandrewpaine" target="_blank">Andrew Paine</a> hem vraagt eens een keer een “fatsoenlijk pop album” te maken?</p>
<p style="text-align: justify;">Het resultaat, genaamd <em>Beyond The Valley Of Ultrahits</em>, werd vorig jaar door <a title="Sonic Oyster Records" href="http://sonicoysterrecords.blogspot.com/" target="_blank">Sonic Oyster Records</a> op een gekopieerde cd getoond aan de wereld. Zij het zeer beperkt, want de originele twee edities telden bij elkaar niet meer dan tweehonderd exemplaren met een goedkoop geel papiertje als identificatie. Gelukkig tilde – wederom – het internet deze plaat naar een ietwat groter publiek. Een publiek dat zo enthousiast werd dat het label <a title="Jagjaguwar" href="http://www.jagjaguwar.com/" target="_blank">Jagjaguwar</a> er wel brood in zag om dit album van een fraaie vinyl release te voorzien. En zo geschiedde.</p>
<p style="text-align: justify;"><em><a href="http://www.mrbungle.nl/images/richardyoungs2.jpg"><img class="alignnone" title="Richard Youngs" src="http://www.mrbungle.nl/images/richardyoungs2.jpg" alt="" width="440" height="210" /></a></em></p>
<p style="text-align: justify;">In hoeverre er van “popmuziek” gesproken kan worden hangt in het geheel af van de fantasie van de luisteraar. Het blijft immers wel Richard Youngs. De structuren van de songs zijn bij nadere bestudering wel degelijk meer gerelateerd aan iets wat voor populaire muziek moet doorgaan dan zijn andere veeltallige werken. Opener <em>The Valley In Flight</em> zou best een dancetrack kunnen zijn, ware het niet dat een compulsieve drang naar het onorthodoxe dit nummer – en eigenlijk het hele album – naar de ondergrond trekt. Pas echt goed op dreef komt Youngs op <em>Like A Sailor</em> en <em>Collapsing Stars</em>, waarin hij als een “contemporary” <a title="David Bowie" href="http://www.davidbowie.com/" target="_blank">David Bowie</a>, dreinend en mijmerend, diep weet te ontroeren.</p>
<p style="text-align: justify;"><em>Beyond The Valley Of Ultrahits</em> bevat tien nummers en klokt net over het half uur, zoals het een pop album betaamt. In elk van de tien is echter een cryptische factor te vinden in de vorm van op de achtergrond opererende geluiden die niet direct zijn thuis te brengen. De zeer subtiele noise- en elektronica effecten die Youngs inbrengt zorgen ervoor dat deze LP langer houdbaar is dan de volksgezondheid zou willen toestaan. Het album is dan ook erg gevarieerd. Dikke keyboardlagen (<em>Sun Points At The World</em>), akoestische jams (<em>Summer Void</em>), gitaarelektronica (<em>Radio Innocents</em>) of het op percussie gebouwde <em>Oh Reality</em>; hij brengt het feilloos allemaal bij elkaar.</p>
<p style="text-align: justify;">Is <em>Beyond The Valley Of Ultrahits</em> geslaagd als pop album? Geslaagd als album, in elk geval. Maar ik val in herhaling. Bij het presenteren van mijn jaarlijst 2009 viel deze zelfde plaat net <a title="Jaarlijst 2009: buiten de boot" href="http://www.mrbungle.nl/2009/12/11/jaarlijst-2009-buiten-de-boot/" target="_blank">buiten de boot</a>. Grote kans dat Richard Youngs dit jaar de beste tien platen niet weet te ontlopen. Hij speelt zaterdag 18 september op het <a title="Incubate festival" href="http://www.incubate.org/2010/artist/145/Richard+Youngs" target="_blank">Incubate festival</a> in Tilburg. Raden wie je daar tegen komt.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.mrbungle.nl/2010/08/10/een-vallei-vol-ultrahits/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Erinn Williams en Erik Borgård</title>
		<link>http://www.mrbungle.nl/2010/03/03/erinn-williams-en-erik-borgard/</link>
		<comments>http://www.mrbungle.nl/2010/03/03/erinn-williams-en-erik-borgard/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 03 Mar 2010 18:08:12 +0000</pubDate>
		<dc:creator>mrbungle</dc:creator>
				<category><![CDATA[Muziek]]></category>
		<category><![CDATA[3voor12]]></category>
		<category><![CDATA[Avonduren]]></category>
		<category><![CDATA[Erik Borgard]]></category>
		<category><![CDATA[Erinn Williams]]></category>
		<category><![CDATA[Middelburg]]></category>
		<category><![CDATA[optreden]]></category>
		<category><![CDATA[recensie]]></category>
		<category><![CDATA[singer songwriter]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.mrbungle.nl/?p=893</guid>
		<description><![CDATA[Totaal onbevangen naar een optreden, levert bijna altijd onverwachte pleziertjes op. Zo ook de recente editie van het aller-gezelligste optredeninitiatief Avonduren. Van geen van de beide singer-songwriters had ik ooit gehoord, of de moeite genomen om ze te beluisteren voordat ze in de Noordstraat in Middelburg zouden spelen. Niet uit luiheid, maar omdat ik mijzelf [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;"><a href="http://www.mrbungle.nl/images/erinn.JPG"><img class="alignnone" title="Erinn Williams" src="http://www.mrbungle.nl/images/erinn.JPG" alt="" width="440" height="660" /></a></p>
<p style="text-align: justify;">Totaal onbevangen naar een optreden, levert bijna altijd onverwachte pleziertjes op. Zo ook de recente editie van het aller-gezelligste optredeninitiatief <a title="Avonduren" href="http://www.avonduren.com" target="_blank">Avonduren</a>. Van geen van de beide singer-songwriters had ik ooit gehoord, of de moeite genomen om ze te beluisteren voordat ze in de Noordstraat in Middelburg zouden spelen. Niet uit luiheid, maar omdat ik mijzelf graag laat verrassen. Dat is makkelijk praten, want Avonduren is mij nog geen enkele editie tegengevallen. Alsof je in een sterrenrestaurant gaat eten: je weet van te voren dat het smullen wordt. Alleen dat het publiek refreinen moet gaan meezingen ben ik echt wel een beetje beu aan het raken. Lees <a title="Erinn Williams en Erik Borgård bij Avonduren" href="http://3voor12.vpro.nl/artikelen/artikel/43169245" target="_blank">hier</a> mijn culinaire recensie van afgelopen vrijdagavond. Overigens speelde Erinn in een outfit die wat meer bij de winter past dan hierboven afgebeeld. En klinkt ze live beter dan op cd.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.mrbungle.nl/2010/03/03/erinn-williams-en-erik-borgard/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>2</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>De verfransing van de muziek</title>
		<link>http://www.mrbungle.nl/2009/03/07/de-verfransing-van-de-muziek/</link>
		<comments>http://www.mrbungle.nl/2009/03/07/de-verfransing-van-de-muziek/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 07 Mar 2009 17:37:31 +0000</pubDate>
		<dc:creator>mrbungle</dc:creator>
				<category><![CDATA[Muziek]]></category>
		<category><![CDATA[Arthur Schopenhauer]]></category>
		<category><![CDATA[Barbara Carlotti]]></category>
		<category><![CDATA[Berry]]></category>
		<category><![CDATA[chansons]]></category>
		<category><![CDATA[Coeur de Pirate]]></category>
		<category><![CDATA[Edouard van de Velde]]></category>
		<category><![CDATA[Emilie Simon]]></category>
		<category><![CDATA[Filles Fragiles]]></category>
		<category><![CDATA[Frankrijk]]></category>
		<category><![CDATA[Franse taal]]></category>
		<category><![CDATA[Franstalige muziek]]></category>
		<category><![CDATA[Gainsbourg]]></category>
		<category><![CDATA[Guuzbourg]]></category>
		<category><![CDATA[Julien Doré]]></category>
		<category><![CDATA[singer songwriter]]></category>
		<category><![CDATA[The Vondels]]></category>
		<category><![CDATA[Wende Snijders]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.mrbungle.nl/?p=482</guid>
		<description><![CDATA[De Franse taal. Dit zeer erbarmelijke romaanse jargon, deze ergste verminking van Latijnse woorden, deze taal die tegen haar oudere en veel edeler zuster, het Italiaans, met eerbied zou moeten opkijken, deze taal die de afschuwelijke nasale klanken en, on, un als exclusief eigendom heeft, evenals het hikachtige onuitsprekelijk weerzinwekkende accent op de laatste lettergreep, [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;">De Franse taal. Dit zeer erbarmelijke romaanse jargon, deze ergste verminking van Latijnse woorden, deze taal die tegen haar oudere en veel edeler zuster, het Italiaans, met eerbied zou moeten opkijken, deze taal die de afschuwelijke nasale klanken <em>en</em>, <em>on</em>, <em>un</em> als exclusief eigendom heeft, evenals het hikachtige onuitsprekelijk weerzinwekkende accent op de laatste lettergreep, terwijl alle andere talen de zachte rustgevende lange voorlaatste lettergreep hebben; deze taal die geen metrum kent maar waarin alleen het rijm, en wel meestal op <em>é</em> of <em>on</em>, de vorm van de poëzie bepaalt – deze armzalige taal wordt als <em>langue classique</em> naast de Griekse en Latijnse geplaatst! Ik roep heel Europa op tot een algemeen boegeroep om deze meest schaamteloze van alle dwaasheden naar beneden te halen. De andere werelddelen hebben apen; Europa heeft Fransen. Dat weegt tegen elkaar op. [uit: <em>De Kunst Van Het Beledigen</em> van <a title="Arthur Schopenhauer" href="http://nl.wikipedia.org/wiki/Arthur_Schopenhauer" target="_blank">Arthur Schopenhauer</a>]</p>
<p style="text-align: justify;">Terwijl er 400 miljoen mensen op de aardkloot Spaans spreken, is Frans op de Nederlandse scholen nog gewoon een verplicht vak. Het Frans wordt geassocieerd met romantiek, goede wijn en een Bourgondische levensstijl. Miljoenen Nederlanders trekken er jaarlijks naar toe. Maar is het Frans wel zoveel “joie de vivre”? Met een stokbrood onder je arm en een beaujolais erbij los je één van de grootste populaties van werklozen in de EU niet op, bleek wel uit de <a title="Rellen in Frankrijk 2005" href="http://nl.wikipedia.org/wiki/Rellen_in_Frankrijk_2005" target="_blank">rellen</a> in 2005 waar ruim tienduizend <a title="Renault" href="http://www.renault.nl/" target="_blank">Renault</a>’s in vlammen opgingen. De Fransen staan nou niet bepaald bekend om hun gastvrijheid en goede wijn kun je tegenwoordig ook uit <a title="Chileense wijnen" href="http://chili.wijnoverzicht.nl/land/Chili.html" target="_blank">Chili</a> of <a title="Zuid-Afrikaanse wijnen" href="http://www.zuid-afrikaanse-wijnen.nl/" target="_blank">Zuid-Afrika </a>halen. Kortom, Frankrijk heeft een nieuw soort exportproduct nodig. Dat de Franse president <a title="Nicolas Sarkozy" href="http://nl.wikipedia.org/wiki/Nicolas_Sarkozy" target="_blank">Nicolas Sarkozy</a> ruim een jaar geleden trouwde met de <a title="Céline Dion" href="http://www.celinedion.com/" target="_blank">Céline Dion</a> van Europa, <a title="Carla Bruni" href="http://www.last.fm/music/Carla+Bruni" target="_blank">Carla Bruni</a>, was een goed geplande promotiecampagne voor de Franstalige muziek. En het heeft gewerkt. Franstalige muziek is het Duits en het Spaans in de Nederlandse hitlijsten aan het inhalen. Dat kunnen de geallieerden nooit zo bedoeld hebben.</p>
<p style="text-align: center;"><object classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" width="440" height="297" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="allowfullscreen" value="true" /><param name="allowscriptaccess" value="always" /><param name="src" value="http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=1852925&amp;server=vimeo.com&amp;show_title=1&amp;show_byline=0&amp;show_portrait=1&amp;color=&amp;fullscreen=1" /><embed type="application/x-shockwave-flash" width="440" height="297" src="http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=1852925&amp;server=vimeo.com&amp;show_title=1&amp;show_byline=0&amp;show_portrait=1&amp;color=&amp;fullscreen=1" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object><br />
<a href="http://vimeo.com/1852925">Coeur de Pirate || Comme des enfants</a> from <a href="http://vimeo.com/user460370">Dare To Care Records</a> on <a href="http://vimeo.com">Vimeo</a></p>
<p style="text-align: justify;">Voor de nieuwe <a title="Serge Gainsbourg" href="http://www.allmusic.com/cg/amg.dll?p=amg&amp;sql=11:kpfpxqq5ldfe" target="_blank">Serge Gainsbourg</a>, <a title="Patrick Bruel" href="http://www.patrickbruel.com/" target="_blank">Patrick Bruel</a> of <a title="Edith Piaf" href="http://en.wikipedia.org/wiki/%C3%89dith_Piaf" target="_blank">Edith Piaf</a> hoeven we niet meer naar het zuiden, ze liggen vaak gewoon bij de <a title="Free Record Shop" href="http://www.freerecordshop.nl/" target="_blank">Free Record Shop</a>. De klassieke chansonniers van vandaag voegen heden ten dage een vleugje popmuziek aan hun zang toe, om het geheel ietwat moderner te laten klinken. Artiesten die daarin geslaagd zijn, dragen de namen van onder andere <a title="Barbara Carlotti" href="http://www.barbaracarlotti.com/" target="_blank">Barbara Carlotti</a>, <a title="Julien Doré" href="http://www.juliendoreofficiel.com/" target="_blank">Julien Doré</a>, <a title="Berry" href="http://www.myspace.com/casadeberry" target="_blank">Berry</a>, <a title="Emilie Simon" href="http://www.myspace.com/emiliesimonmusic" target="_blank">Emilie Simon</a> en natuurlijk onze eigen schreeuwlelijk <a title="Wende Snijders" href="http://www.wende.nu/" target="_blank">Wende Snijders</a>. Mijn persoonlijke favoriet van dit moment is <a title="Coeur de Pirate" href="http://www.myspace.com/coeurdepirate" target="_blank">Coeur de Pirate</a>, waarachter de pas achttienjarige Béatrice Martin uit Québec, Canada, schuilgaat. Het liefdevolle, schattige meisje op de piano doet voorkomen dat het iedere dag Valentijnsdag is en roept direct gedachten op aan de überromantische Franse film <a title="Amélie" href="http://nl.wikipedia.org/wiki/Le_Fabuleux_Destin_d%27Am%C3%A9lie_Poulain" target="_blank">Amélie</a>. Over Amélie gesproken, probeer ook eens <a title="Amylie" href="http://amylie.com/" target="_blank">Amylie</a>, ook uit Québec, met haar vrolijke debuutalbum <em>Jusqu’aux Oreilles</em>.</p>
<p style="text-align: justify;">Fransen zijn naast de zang ook verzot op synthesizers. Denk aan <a title="Air" href="http://www.astralwerks.com/air/" target="_blank">Air</a> en <a title="Daft Punk" href="http://www.daftpunk.com/" target="_blank">Daft Punk</a>. Uit België kende we al de geile Franstalige electro van <a title="Vive La Fete" href="http://www.vivelafete.be/" target="_blank">Vive La Fête</a>, en in die klasse is daar vorig jaar de electropop van <a title="Yelle" href="http://www.yelle.fr/" target="_blank">Yelle</a> aan toegevoegd. En zo stonden er op het  <a title="Eurosonic" href="http://www.noorderslag.nl/" target="_blank">Eurosonic</a> festival 2008 opeens twee handen vol optredens van Franse electro(clash) bandjes geprogrammeerd. Die hype in inmiddels wel weer een beetje overgewaaid. Chansons blijven daarentegen tijdloos. Voor de vrouwelijke versies daarvan hebben we in Nederland een soort van specialist: Guuzbourg, oftewel <a title="interview met Guuz Hoogaerts" href="http://3voor12.vpro.nl/artikelen/artikel//14607537" target="_blank">Guuz Hoogaerts</a>. Deze journalist van de <a title="Revu" href="http://www.revu.nl/" target="_blank">Revu</a> verdiept zich al jaren in de Franse zuchtmeisjes (begrip van <a title="Giphart" href="http://www.giphart.nl/" target="_blank">Giphart</a>), met een veelgelezen <a title="Filles Sourires" href="http://fillessourires.blogspot.com/" target="_blank">website</a> en twee uitstekende <a title="Filles Fragiles" href="http://www.myspace.com/fillesfragiles" target="_blank">compilaties</a> tot gevolg. Het mannelijk geslacht wil vooral kijken naar deze zuchtmeisjes, lijkt het. Slechts weinig mannen die de taal van cognac en champagne spreken, zingen zichzelf in de schijnwerpers, op een paar uitzonderingen na.</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="http://www.mrbungle.nl/images/edouard.jpg"><img class="alignright" title="Edouard van de Velde" src="http://www.mrbungle.nl/images/edouard.jpg" alt="" width="440" height="330" /></a>Vorig jaar had ik het genoegen kennis te maken met Edouard van de Velde. Deze Fransman resideert tegenwoordig in Amsterdam en is actief lid van de band <a title="The Vondels" href="http://www.myspace.com/thevondels" target="_blank">The Vondels</a>, een “power trio incorporating ambient zen rock and progressive pop”. Solo staat hij echter meer dan ook zijn mannetje. Met zijn <a title="Jacques Brel" href="http://nl.wikipedia.org/wiki/Jacques_Brel" target="_blank">J</a><a title="Jacques Brel" href="http://nl.wikipedia.org/wiki/Jacques_Brel" target="_blank">acques Brel</a>esque krachtige chansons brengt hij een ode aan de Franse taal en doet dat niet onverdienstelijk. Dat hij net zo gemakkelijk de Engelstalige singersongwriter-markt betreedt, bleek vorig jaar november, toen hij het gehele aanwezige publiek stil kreeg met zijn gevoelige stem en zachte gitaar, dat mij aan <a title="Jacob Golden" href="http://www.mrbungle.nl/2008/12/19/jaarlijst-2008-4/" target="_blank">Jacob Golden</a> deed denken. Het is te hopen dat dit werk naast dat van <a title="The Vondels" href="http://thevondels.com/" target="_blank">The Vondels</a> de weg naar het internet snel vindt en Edouard de erkenning krijgt die hij verdient.</p>
<p style="text-align: justify;">Arthur Schopenhauer mag ik dan wel graag gelijk geven, er bestaat geen andere taal die romantiek, zwoelheid, een hitserig gevoel en dramatiek zo weet voort te brengen, en te verenigen. Ik vind het dus allerminst een slechte zaak dat Franstalige muziek ook door de platenmaatschappijen geografisch breder wordt ingezet. De gemiddelde Nederlander zal altijd naar <a title="Frans Bauer" href="http://www.fransbauer.nl/" target="_blank">Frans Bauer</a> of gladgestreken producties van <a title="Coldplay" href="http://www.coldplay.com/" target="_blank">Coldplay</a> blijven luisteren, dus van een invasie is geen sprake. En afgelopen vrijdag stond het programma van <a title="Ruud de Wild" href="http://www.ruuddewild.nl/" target="_blank">Ruud de Wild</a> gewoon in het teken van <a title="Die Deutsche Dreizehn" href="http://www.qmusic.nl/page/blog/3547" target="_blank">Die Deutsche Dreizehn</a>, waarbij de beste Duitse hits voorbij kwamen. Toch: het is een feit dat Franstalige muziek meer geaccepteerd én gewaardeerd wordt in Nederland. En drink tijdens het luisteren ervan er ook maar een goed glas Franse wijn bij, want die blijven ondanks alles niet te overtreffen.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.mrbungle.nl/2009/03/07/de-verfransing-van-de-muziek/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>5</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Freak &amp; andere folk</title>
		<link>http://www.mrbungle.nl/2009/03/03/freak-andere-folk/</link>
		<comments>http://www.mrbungle.nl/2009/03/03/freak-andere-folk/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 03 Mar 2009 19:53:33 +0000</pubDate>
		<dc:creator>mrbungle</dc:creator>
				<category><![CDATA[Muziek]]></category>
		<category><![CDATA[Balcony Players]]></category>
		<category><![CDATA[balkan]]></category>
		<category><![CDATA[Bob Corn]]></category>
		<category><![CDATA[De Spin]]></category>
		<category><![CDATA[De Spot]]></category>
		<category><![CDATA[festival]]></category>
		<category><![CDATA[folk]]></category>
		<category><![CDATA[freak]]></category>
		<category><![CDATA[Jay Minor]]></category>
		<category><![CDATA[klezmer]]></category>
		<category><![CDATA[Long Conversations and the Closet Orchestra]]></category>
		<category><![CDATA[Moi Le Voisin]]></category>
		<category><![CDATA[Olaf Caarls]]></category>
		<category><![CDATA[optreden]]></category>
		<category><![CDATA[recensie]]></category>
		<category><![CDATA[singer songwriter]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.mrbungle.nl/?p=477</guid>
		<description><![CDATA[De folkfestivals lijken in Middelburg als paddenstoelen in de herfst uit de grond te schieten. Zelfs in de meteorologische lente. Nog niet zo lang geleden was De Spin locatie voor een avond met subtiele roots- en folkmuziek, afgelopen zaterdag was het weer De Spot dat toneel was voor een freak folk swing balkan klezmer -avond, [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;">De folkfestivals lijken in Middelburg als paddenstoelen in de herfst uit de grond te schieten. Zelfs in de meteorologische <a title="lente" href="http://nl.wikipedia.org/wiki/Lente" target="_blank">lente</a>. Nog niet zo lang geleden was <a title="De Spin CD &amp; LP speciaalzaak" href="http://www.spincd.nl/" target="_blank">De Spin</a> locatie voor een avond met subtiele roots- en folkmuziek, afgelopen zaterdag was het weer <a title="De Spot" href="http://www.despotmiddelburg.nl/" target="_blank">De Spot</a> dat toneel was voor een <em>freak folk swing balkan klezmer</em> -avond, zoals ze het zelf aankondigden. Om wederom mijn goede smaak te tonen en deze tot het uiterste te testen (<a title="Hertog Jan" href="http://www.hertogjan.nl/" target="_blank">Hertog Jan</a> bier) hoefde ik gelukkig niet ver te lopen.</p>
<p style="text-align: justify;"><a title="Jay Minor" href="http://www.jayminor.nl/" target="_blank">Jay Minor</a> mocht dit keer de aftrap verzorgen. Hij liet op het huiskameroptreden in De Spin al een aardige indruk achter, zoals hopelijk uit <a title="Vlokfest" href="http://www.mrbungle.nl/2009/01/29/vlokfest/" target="_blank">mijn verslag</a> is gebleken. Dit maal heeft hij wel zijn laptop meegenomen voor enkele elektronische effecten. Deze bestaan voornamelijk uit subtiele blipjes en blopjes, die wat ritme in de muziek aanbrengen. Hoewel Jay zich hiermee weet te onderscheiden van vergelijkbare artiesten zonder laptop, heeft zijn muziek dit niet nodig. De prachtige, fragiele stem van de jonge Zeeuw spreekt eigenlijk voor zichzelf en de zachte akkoorden op de gitaar zijn wat mij betreft voldoende wat begeleiding betreft. Hoewel zijn show in het begin last heeft van de opstartproblemen van de geluidsman, wordt ook dit optreden zonder meer enthousiast onthaald door het publiek.</p>
<p style="text-align: justify;">Het navolgende <a title="Moi, Le Voisin" href="http://www.myspace.com/moilevoisin" target="_blank">Moi, Le Voisin</a> uit het bekende stadje Kutrecht weet mij aanzienlijk minder te overtuigen. De akoestische punkfolk &amp; post folkorism komt rommelig over en daarom ook niet helemaal uit de verf. Wanneer ik de vierkoppige band zie spelen, denk dat ze veel effectiever zou overkomen als duo, met Benjamin van Vliet op zang en gitaar of accordeon en Lot Broos op de cello en achtergrondvocalen. Nu zijn daar ook nog een basgitaar en elektronische piano bij, wat mijn aandacht doet verslappen. Overigens gaat de stem van de zanger bij vlagen door merg en been, maar daar zijn vast liefhebbers voor te vinden.</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="http://www.mrbungle.nl/images/bob_corn.jpg"><img class="alignleft" title="Bob Corn" src="http://www.mrbungle.nl/images/bob_corn.jpg" alt="" width="303" height="186" /></a>Op het moment dat een bebaarde dwerg met een grappig Italiaans accent in het Engels zijn optreden aankondigt, zijn alle ogen weer op het podium gericht. Het is <a title="Bob Corn" href="http://www.last.fm/music/Bob+Corn" target="_blank">Bob Corn</a>, die naar verluid zijn naam heeft te danken aan het feit dat hij de eerste was die een concert van <a title="Korn" href="http://www.korn.com/" target="_blank">Korn</a> in Italië wist te organiseren. Dat hij hele dagen op maïskolven loopt te knagen heb ik ook als uitleg horen waaien, maar dat was deze avond niet te merken. Eigenlijk heet de enthousiaste en sympathieke liedjesschrijver gewoon Tiziano Sgarbi. Naast het organiseren van optredens in zijn thuisland Italië heeft hij een eigen platenlabel, <a title="Fooltribe" href="http://www.fooltribe.com/" target="_blank">Fooltribe</a> genaamd, en maakt hij rustige (Engelstalige) singer-songwriter muziek. Zijn stijl is simpel en oprecht, en valt goed in de smaak. Wat vooral aan hem opvalt, is zijn voetenwerk. Trappelend met zijn te korte beentjes als een peuter die voor het eerst kennismaakt met het fenomeen water schuifelt hij zijn schoenen over de oppervlakte van het podium, tevens op het gebied van geluid vertier biedend. In een kort gesprek na het aanschaffen van zijn laatste album <em>We Don’t Need The Outside</em> blijkt uit zijn tomeloze enthousiasme dat hij een echte muziekjunk is en eigenlijk over niets anders kan en wil praten.</p>
<p style="text-align: justify;">Bob Corn ligt iets gemakkelijker in het gehoor (en geheugen) dan <a title="Long Conversations &amp; The Closet Orchestra" href="http://www.myspace.com/longconversations" target="_blank">Long Conversations And The Closet Orchestra</a>. Toch weet de band rond de zanger Olaf Caarls uit Zuid-Holland, ondersteund door wat percussie en een basgitaar, best te boeien. Ik ben van de honingzoete doch krachtige, zuivere stem van de 24-jarige Caarls, aangevuld met basgitaar en enige percussie, tamelijk onder de indruk. Evenwel valt de muziek op het debuutalbum <em>The Getaway</em> enigszins tegen. Daarop wordt nog wat viool- en cellospel aangehaald, maar dat kan de typische Nederlandse &#8211; en dus niet internationale – kwaliteit niet verhullen.</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="http://www.mrbungle.nl/images/balcony_players.jpg"><img class="alignright" title="Balcony Players" src="http://www.mrbungle.nl/images/balcony_players.jpg" alt="" width="320" height="163" /></a>Het optreden dat wel allerlei internationale gevoelens weet boven te toveren is die van de <a title="Balcony Players" href="http://www.myspace.com/balconyplayers" target="_blank">Balcony Players</a> uit Rotterdam. In de hoofdrol: twee jongedames waarvan Moniek de Leeuw op indrukwekkende wijze de viool bespeelt en Ilse Roskam het accordeon. Aangevuld met een contrabas en gitaar laat deze veelal instrumentale <a title="Klezmer muziek" href="http://nl.wikipedia.org/wiki/Klezmer" target="_blank">klezmermuziek</a> de aanwezige toeschouwers hartstochtelijk meeswingen en –klappen. Ze doen mij zelfs denken aan één van mijn favoriete albums aller tijden, <em>Buck Fever</em> van <a title="Estradasphere" href="http://www.estradasphere.com/" target="_blank">Estradasphere</a>. De Balcony Players gebruiken dezelfde elementen uit de traditionele Balkan- (en nog meer naar het Oosten) muziek, met veel swing en dramatiek. De viool is een instrument die daar natuurlijk uitstekend geschikt voor is. Die lui mogen ook weleens op mijn balkon komen spelen. Ik wacht met smart tot ik hun demo ontvang, aangezien deze na het optreden reeds uitverkocht was. De bijbehorende foto is overigens op ingenieuze wijze genomen van duizend meter afstand door mijn makker <a title="Doafje" href="http://www.last.fm/user/doafje" target="_blank">David</a>.</p>
<p style="text-align: justify;">De grote lappen tekst hierboven lijken overbodig te zeggen dat ik meer van dit soort festivals in Middelburg met klem aanmoedig.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.mrbungle.nl/2009/03/03/freak-andere-folk/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>1</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Bill Baird – Songs The Sound Of Myself, As Written By Others</title>
		<link>http://www.mrbungle.nl/2009/02/11/bill-baird-%e2%80%93-songs-the-sound-of-myself-as-written-by-others/</link>
		<comments>http://www.mrbungle.nl/2009/02/11/bill-baird-%e2%80%93-songs-the-sound-of-myself-as-written-by-others/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 11 Feb 2009 19:02:53 +0000</pubDate>
		<dc:creator>mrbungle</dc:creator>
				<category><![CDATA[Muziek]]></category>
		<category><![CDATA[Amerika]]></category>
		<category><![CDATA[Bill Fay]]></category>
		<category><![CDATA[Buffalo Springfield]]></category>
		<category><![CDATA[Carter Family]]></category>
		<category><![CDATA[country]]></category>
		<category><![CDATA[covers]]></category>
		<category><![CDATA[Doc Watson]]></category>
		<category><![CDATA[Flying Burrito Brothers]]></category>
		<category><![CDATA[folk]]></category>
		<category><![CDATA[Mark Ashworth]]></category>
		<category><![CDATA[Neil Young]]></category>
		<category><![CDATA[Patsy Cline]]></category>
		<category><![CDATA[recensie]]></category>
		<category><![CDATA[Robert Wyatt]]></category>
		<category><![CDATA[Sam Sanford]]></category>
		<category><![CDATA[singer songwriter]]></category>
		<category><![CDATA[Sparrow House]]></category>
		<category><![CDATA[Tired Trails]]></category>
		<category><![CDATA[Townes Van Zandt]]></category>
		<category><![CDATA[Woody Guthrie]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.mrbungle.nl/?p=435</guid>
		<description><![CDATA[Ik was toch wel een beetje teleurgesteld. Het beloofde “prachtige boek volledig gemaakt van gerecycled materiaal (waaronder bananenblad) en bijeen gebonden met hennepdraad” bleek een dun vodje met onregelmatig afgesneden papier, rommelig als een werkstuk die je op de basisschool maakte. De “excellent” zwart-wit foto’s zijn vooral zwart-wit omdat ze onder een kopieerapparaat hebben gelegen, [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;">Ik was toch wel een beetje teleurgesteld. Het beloofde “<a title="Bill Baird - Songs The Sound Of Myself, As Written By Others" href="http://tiredtrails.blogspot.com/2008/12/ttc-007-bill-baird-songs-sound-of.html" target="_blank">prachtige boek</a> volledig gemaakt van gerecycled materiaal (waaronder bananenblad) en bijeen gebonden met hennepdraad” bleek een dun vodje met onregelmatig afgesneden papier, rommelig als een werkstuk die je op de basisschool maakte. De “excellent” zwart-wit foto’s zijn vooral zwart-wit omdat ze onder een kopieerapparaat hebben gelegen, wat ook nog eens de op een ouderwetse typemachine getikte teksten vrijwel onleesbaar maakt. De CDR zelf, verpakt in een soort beschilderd en met nietjes vastgezet toiletpapier, is beplakt met stukjes pleister, waarop dan nog wel met een vilstift enige identificatie is geschreven. Aan de andere kant hou ik ook wel weer van dit soort <a title="Do It Yourself" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Do_it_yourself" target="_blank">DIY</a>-gedrag. En het gaat uiteindelijk allemaal om de muziek toch?</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="http://www.mrbungle.nl/images/bill_baird1.jpg"><img class="alignleft" title="Songs The Sound Of Myself, As Written By Others" src="http://www.mrbungle.nl/images/bill_baird1.jpg" alt="" width="320" height="240" /></a>Nou ja, DIY. <a title="Bill Baird" href="http://www.blondebill.com/" target="_blank">Bill Baird</a>, een selfmade muzikant, schilder, dichter en kunstenaar uit Austin, Texas, heeft op dit album zich vooral laten inspireren door anderen. De titel geeft het al aan, hij heeft dertien nummers gecoverd van soms alledaagse invloedrijke musici, soms onvindbare artiesten uit zijn eigen omgeving. De grote lijn wordt gevormd door folk en singer-songwriter materiaal uit de stoffige staten van Amerika. Treurige zang, zwijmelend over een vergane cowboycultuur en enkel begeleid door gepingel op de akoestische gitaar. Dat hebben we allemaal eerder gehoord. Daarom was ik aangenaam verrast dat ik van de liedjes op dit album bijna geen enkel origineel voor de geest wist te halen. Zonder de originelen kun je covers niet beoordelen, dus een dubbele ontdekking.</p>
<p style="text-align: justify;">Bill Baird begint met <em>The Dirt</em> van local Mark Ashworth. De oorspronkelijke versie vond ik eigenlijk alleen in een <a title="Mark Ashworth - The Dirt" href="http://www.youtube.com/watch?v=RPtQmOaq2j4" target="_blank">wazig filmpje</a> op YouTube. Daaruit maak ik op dat hij niet veel aan het nummer heeft gesleuteld. Bill zorgt voor een ietwat rijker geluid met elektronische strijkers, maar benaderd de zachte en allerminst zware stem van Ashworth tot op korte afstand. <a title="Robert Wyatt" href="http://www.allmusic.com/cg/amg.dll?p=amg&amp;sql=11:3ifixqr5ldfe" target="_blank">Robert Wyatt</a>, de oude draak, ontbreekt ook niet. Het dromerige en op een typisch Engelse manier “romantische” <em>Sea Song</em> krijgt ook wat meer body met een bariton saxofoon maar behoudt de piano. Zonder rekening te houden met Wyatt’s carrière, spreekt de latere versie mij meer aan. Dat van het onbekende <a title="Sparrow House" href="http://www.sparrowhouse.net/" target="_blank">Sparrow House</a> de trombone wordt vervangen door een fluit vind ik minder geslaagd. Ik heb wel meteen de <em>Falls EP</em> besteld, want het origineel, dat smaakt naar meer.</p>
<p style="text-align: justify;">Hoogtepunt van de CDR is wel <em>Shady Grove</em>. Gevoelig gepluk aan de snaren, een pakkend refrein en hartverwarmend, dichterlijk stuk tekst laten dit nummer een tijd lang in je hoofd hangen. Het is dan ook al een langere periode een hit. Het is namelijk gebaseerd op het traditionele <a title="Matty Groves" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Matty_Groves" target="_blank">Matty Groves</a>, toegeschreven aan de Amerikaan Francis Child uit de 19e eeuw, maar dat zelfs teruggaat naar de 17e eeuw. De versie van Doc Watson uit 1966 krijgt hier een behandeling die je het origineel niet meer terug laat herkennen. Diezelfde versie van Doc Watson doet mij overigens ook beseffen dat ik nog veel goede muziek te ontdekken heb uit die tijd, want die is minstens zo fantastisch.</p>
<p style="text-align: justify;">Het nummer van <a title="Sam Sanford" href="http://www.myspace.com/samhsanford" target="_blank">Sam Sanford</a> genaamd <em>The Ballad Of Sammy Mudd</em> en uitgebracht op cassette, is de enige waarvan ik de eerder verzonnen uitgave niet kon traceren. Niet gek, want Bill Baird schrijft in de bijgesloten notities dat er maar een paar exemplaren bestaan. Zweverige folk, met echoënd gezang. De volgende track is van <a title="Townes Van Zandt" href="http://www.townesvanzandt.com/" target="_blank">Townes Van Zandt</a>, die vooral klinkt als Johnny Cash; in de cover vertelt Bill Baird het verhaal <em>I’ll Be Here In The Morning</em> met de stem van Cash maar dan met een ballenklem om. Goed gevonden, maar niet helemaal geslaagd. Hoopvol zet ik <em>Rake &amp; Rambling Boy</em> op, eigenlijk van <a title="Joan Baez" href="http://nl.wikipedia.org/wiki/Joan_Baez" target="_blank">Joan Baez</a> uit 1960, echter hier vormt de versie van de <a title="Carter Family" href="http://www.southernmusic.net/carterfamily.htm" target="_blank">Carter Family</a> de basis. Bill Baird weet het nummer op ingenieuze wijze te verkrachten met een solo op de harmonica met noisy distortion. Desondanks blijft het een onderhoudend stukje muziek.</p>
<p style="text-align: justify;"><a href="http://www.mrbungle.nl/images/bill_baird2.jpg"><img class="alignright" title="Bill Baird" src="http://www.mrbungle.nl/images/bill_baird2.jpg" alt="" width="300" height="400" /></a>Baird houdt van echo’s en effecten, zo blijkt uit de remake van <a title="The Flying Burrito Brothers" href="http://en.wikipedia.org/wiki/The_Flying_Burrito_Brothers" target="_blank">The Flying Burrito Brothers</a>’ <em>Hot Burrito #2</em>. Het oorspronkelijke nummer klinkt als afgrijselijk gedateerde country rock, daarentegen weet Baird er een tijdloos en rustiek folk nummer van te maken. <em>Expecting To Fly</em> van <a title="Buffalo Springfield" href="http://www.dailymotion.com/video/x6limt_buffalo-springfield-expecting-to-fl_music" target="_blank">Buffalo Springfield</a> is natuurlijk een prachtig nummer, alleen te overtreffen door de versie van <a title="Neil Young" href="http://www.discogs.com/artist/Neil+Young" target="_blank">Neil Young</a>. Dat is natuurlijk nogal gewaagd om op je coveralbum te zetten, en eerlijk gezegd weet de blonde kunstenaar ook hier niet te overtuigen. Maar dat is misschien ook wel wat veel gevraagd. Bill doet zijn eigen freaky folk ding en dat is ook bewonderenswaardig. Ook de jazzy country van <a title="Patsy Cline" href="http://www.patsycline.com/" target="_blank">Patsy Cline</a> krijgt een onalledaagse behandeling van het nummer <em>Walking After Midnight</em>.</p>
<p style="text-align: justify;">In de afsluiting van deze CDR wordt naar een gevoelig soort minimalisme gezocht. Het nummer van de excentrieke <a title="Bill Fay" href="http://www.billfay.co.uk/" target="_blank">Bill Fay</a> <em>Be Not So Fearful</em> is voor wie weleens een concert van <a title="Wilco" href="http://www.wilcoworld.net/" target="_blank">Wilco</a> heeft bezocht (of de DVD heeft gezien), niet onbekend. Dat ligt anders bij een live radioversie van Bill Baird’s eigen nummer, <em>Diamond Deserts</em>. Een <a title="e-bow" href="http://nl.wikipedia.org/wiki/E-bow" target="_blank">E-bow</a> wordt door een zogenaamde lag time accumulator gehaald, een instrument dat de geluiden eindeloos regenereert. Het nummer loopt naadloos over in <em>This Land Is Your Land</em> (1965) van <a title="Woody Guthrie" href="http://www.woodyguthrie.org/" target="_blank">Woody Guthrie</a>. Door het doorlopende geluid van het vorige nummer krijgt de simpele, patriottische klassieker ook nog enige psychedelische effecten. Overigens zijn de teksten intact gehouden, hoewel die bij het origineel ooit werden aangepast bij de start van de Koude Oorlog omdat deze te sociaalkritisch zouden zijn.</p>
<p style="text-align: justify;">Als ik alles alleen maar voor de muziek zou aanschaffen, kocht ik wellicht louter mp3’s. De bijzondere verpakking en het feit dat er slechts 100 handgemaakte exemplaren zijn geeft toch een meerwaarde aan de toch al speciale muziek. <em>Songs The Sound Of Myself, As Written By Others</em> overtuigt misschien niet elk nummer, maar ik wist dankzij dit album een aantal klassiekers te (her)ontdekken die als liefhebber niet in je collectie mogen ontbreken. En dat is ook wat waard.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.mrbungle.nl/2009/02/11/bill-baird-%e2%80%93-songs-the-sound-of-myself-as-written-by-others/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>

