Muziek

Jaarlijst 2011: #4

4. Charalambides – Exile
Hoewel Tom en Christina Carter in 2007 uit elkaar gingen, zijn ze als het muzikale duo Charalambides onafscheidelijk. Al twintig jaar weten ze met hun combinatie van psychedelische folk, waaierende blues, lichte drones en hallucinerende gitaarscapes menig muziekliefhebber te betoveren. Exile mag (na vijf jaar wachten) geen verassing heten, of het moet de flauwe bocht genomen naar meer toegankelijkheid zijn. Waar Charalambides anno 2011 wel mee verrast, is dat ze na al die jaren en vele releases een album uitbrengt dat misschien wel het summum van de gehele discografie is. Exile is een golf van melancholie en pracht die je vertraagd overspoelt. Niet eerder is minimalisme zo doeltreffend gebleken.

Live, op het Graag Traag Festival in Hasselt, was ik minder onder de indruk. Misschien ook omdat het te druk was, en de muziek van Charalambides bij uitstek geschikt is om alleen en in stilte te luisteren. Ik koester daarom deze dubbele lp op Kranky als een kind z’n dierbaarste speelgoed. In oktober typte ik trouwens al wat woorden over Exile, daar is ook het nummer Into The Earth te beluisteren. Hieronder het eveneens prachtige Before You Go.

charalambides ‘before you go’ by kranky

Jaarlijst 2011: #5

5. Julian Lynch – Terra
Julian Lynch – een doctor in de ethnomusicologie – heeft met zijn derde album Terra wederom een heerlijk relaxed en kleurrijk album neergezet. Met een mix van folk, pop, jazz, americana, psychedelica, ambient en Oosterse klanken kun je gerust stellen dat hij in het bezit is van een unieke sound. Nergens is het een volgepropt rommeltje echter; de tien songs zijn goed uitgedacht en gebalanceerd. Wat Terra ook sterk maakt is de ultiem ontspannen sfeer die het luisteren ervan oproept. Heerlijke zondagsmuziek dus (ook voor door de week). Terra kwam eind april uit bij Underwater Peoples Records, en toen schreef ik er dit over.

In 2010 schopte Julian Lynch met het Mare album het tot nummer zes, dit jaar met Terra dus een trede hoger. Dat zegt terecht dat Julian Lynch progressie boekt, zijn sound verfijnt, en hopelijk een glorieuze toekomst tegemoet gaat.

Jaarlijst 2011: #6

6. Grouper – A I A
Twee albums eigenlijk, die echter zo duidelijk bij elkaar passen dat we deze als één release kunnen zien. Alien Observer en Dream Loss, zoals de platen afzonderlijk worden genoemd, zijn album nummer vijf en zes voor Liz Harris. Ze laten aan de ene kant een vertrouwd geluid horen; aan de andere kant lijkt de stijl van Grouper meer richting liedjes op te gaan, zeker wanneer we de later dit jaar uitgebrachte 7” Water People/Moving Machine nog eens opzetten. Relatief natuurlijk, want de ruimtelijke, bijna buitenaardse gitaardrones die al jaren het geluid van Grouper kenmerken, blijven gewoon bestaan. En dan is tachtig minuten helemaal niet zo lang.

In april van dit jaar was Grouper nog de grote favoriet om bovenaan te eindigen in deze top 10, zoals hier is terug te lezen. Zover kwam ze niet, maar bij de beste platen van 2011 hoort A I A zonder meer thuis.