Muziek

Februari 2013

Het winterweer wil nog niet echt plaatsmaken voor wat aangenamere temperaturen. Op een offensief van de voor mij interessante platenlabels moet ik ook nog even wachten, zo voelt de terugblik op afgelopen maand. Er is echter geen reden tot vervelen. De voorpret van het KRAAK festival, aanstaande zaterdag, bood eigenlijk al genoeg muzikale adrenaline. Daarnaast mocht ik nog prachtige releases in ontvangt nemen van The Garbage & The Flowers, J.D. Emmanuel en MV & EE.

De 4-way split single Realistic Pillow op KRAAK komt precies op tijd om mijn muzikale obsessie voor Australië/Nieuw-Zeeland en die voor het Belgische label te bevredigen. Vier verschillende acts dus, die ieder op hun eigen(wijze) manier prettig gestoorde popmuziek aan de man proberen te brengen. Bij Mad Nanna uit Melbourne lijkt te term “pop” een beetje per ongeluk in de muziek te zijn binnengeslopen. Luie rock met nog luiere zang en opnamekwaliteit. Een depressieve piano ballade van het iets bekendere Pumice maakt kant A vol. Kraus gooit gelukkig het tempo weer omhoog met een heerlijk irritant twee-tonig nummer op gitaar en orgel. Slug Guts is nummer vier, die met het lelijke en rauwe pubrock nummer Creepin’ Out hun plaat op het Sacred Bones label nog een vervolg geven.

Dichtbij het KRAAK label opereert Sylvester Anfang II, die nog geen maand geleden Van Stekene Tot Zomergem uitbracht bij SicSic op cassette. De 110 exemplaren waren snel weg, en ik zie ze nu al te koop staan voor een belachelijke $60. Vlaamse kosmische jams zijn blijkbaar enorm populair. SAII-lid Ernesto González maakt met Bear Bones, Lay Low psychedelische en minimalistische synth tracks, die op de split tape met Gnod op Full Of Nothing net iets abstracter en minder speels klinken dan zijn laatste album El Telonero. Gnod stopt hun stonede boodschap in een 21 minuten durend experiment aangedreven door instrumentale kosmische jams, opvallend lichtzinnig in vergelijking met eerder werk. Er bereikten mij ook drie nieuwe tapes van de Vlaamse new age-ambassadeur Dolphins Into The Future. Rustgevende natuurklanken en creatief minimalisme zijn termen die bij de muziek van Lieven Martens van toepassing zijn.

Een oppepper vinden we bij het Japanse Overhang Party. Ze behoort tot de belangrijkste bands uit de ondergrondse psychedelische en experimentele rock scene uit dat land, sinds de oprichting in 1991. Important Records brengt nu alle drie de albums samen in deze mooi vormgegeven boxset, samen met de laatste, niet eerder verschenen studio opnames. Van de zweverige en wazige gitaargolven van het eerst album tot de melodieuze, bijna proggy pianorock van het derde, deze cd’s zijn de volledige vier uur de moeite waard. Zo ook de onuitgebrachte nummers, die laat horen dat subtiliteit net zo bij de band past als vette riffs en rokende luidsprekers. Nadat Overhang Party werd in 2008 opgeheven, vormde zanger/gitarist Rinji Fukuoka het overigens ook uitstekende Majutsu No Niwa.

Mrbungle.nl is van alle markten thuis, en zo belandde de gelijknamige compilatie van de Indiase klassieke zangeres Kesarbai Kerkar op Mississippi Records op de verlanglijst. Deze prachtige ragas uit de periode 1947-1953 zijn niet te missen voor fans van bijvoorbeeld Abdul Karim Khan. We schakelen evengoed net zo snel weer over op de muziek van Prurient – Dominick Fernow weer, ook bekend van Vatican Shadow – met zijn nieuwste album Through The Window. Doom techno wordt het genoemd, en bij die omschrijving sluit ik mij graag aan. We sluiten de maand af met de ep van Cyclopean, een samenwerking tussen de twee oprichters van het legendarische Can (Jaki Liebeziet en Irmin Schmidt), Burnt Friedman en Jono Podmore. Niet direct kraut te noemen, maar wel met inventieve ritmes en mysterieuze melodieën.

Continue Reading
Muziek

Label report: Eiderdown Records

Garek Druss (eerder actief in Tecumseh, Mezektet) en Adam Svenson (Karnak Temples, Little Claw, Du Hexen Hase) vormen al een jaar of zes het psychedelische drone duo Dull Knife. Vanuit Seattle combineren ze hiermee improvisatie en organische klanken, wat niet zelden eindigt in een noisy kakofonie van verschillende instrumenten. Maar daar blijft het niet bij. Garek Druss heeft ook nog het soloproject A Story Of Rats en om de debuut lp te kunnen uitbrengen startte Eiderdown Records vorig jaar een succesvolle inzamelingsactie op Kickstarter. Daarmee bleef de release binnen de familie, want Eiderdown is weer het geesteskind van Adam Svenson.

Thought Forms is de naam van die plaat, waarmee A Story Of Rats zich vorig jaar meteen aan de top van de industrial ambient positioneerde. Zware, duistere soundscapes en  ijzingwekkende effecten domineren de twee instrumentale stukken. Al snel waan je je als luisteraar in een verlaten fabriek waar het ‘s nachts spookt. Qua beleving doet de plaat mij soms denken aan een inmiddels twintig jaar oude plaat van Megaptera, en vergeleken worden met deze Zweedse meesters is zonder meer een compliment.

Vorige maand werden er aan de discografie van Eiderdown twee nieuwe releases toegevoegd. Ditmaal is er gekozen voor het cassette formaat, zij het in de meest professionele vorm die je kunt bedenken. De dik kartonnen inleg bijvoorbeeld, is voorzien van hallucinerend artwork van cartoonist Max Clotfelter en is ook aan de andere zijde bedrukt met handgeschreven info. Maar mijn interesse werd pas echt gewekt door de artiesten present.

A Story Of Rats vult één kant van de split tape, met melancholische synth drones – aangenaam aangevuld door vage, wegkwijnende koorzang – die niet ver van het geluid van de lp af staan. Op de andere kant zorgt Hellvete (Glen Steenkiste) eveneens voor drones, doch met een andere aanpak. Als bandlid van het Belgische Sylvester Anfang II leunt hij duidelijk meer op folk, of in ieder geval meer traditionele instrumenten. Gebruikmakend van harmonium, een banjo bespeeld met een strijkstok en een tanpura weet Hellvete in vier nummers een soundtrack voor een diepe meditatie te creëren, dat als je niet uitkijkt eindigt in een psychedelische trip.

Het klinkt misschien vreemd voor een label uit Seattle, maar op de tweede tape vinden we nog meer Vlaamse herrie. Gonzalez & Steenkiste is de niet verrassende naam van het duo Ernesto (Bear Bones, Lay Low, als ook Sylvester Anfang II) en de eerder genoemde Glen. Op Stuffed With The Down Of The Eider bundelen ze hun magische krachten op harmonium, viool, akoestisch gitaar, banjo, tanpura en enkele elektronische effecten. Twee  nummers zijn vrij lang en bevatten tamelijk agressieve drones, een dreigend geluid dat je achtervolgt en uiteindelijk opslorpt. Het korte Front Porch Rumbling daarmee vergeleken een vreemde eend in de bijt: een lo-fi blues nummer op gitaar en banjo, dat verfrissend werkt tussen de massieve geluidsmuren in.

Je begrijpt dat liefhebbers van ambient en (psychedelische) drones niet om deze releases heen kunnen. Ze zijn onder andere direct te verkrijgen bij Eiderdown Records. Een label om ook in de toekomst in de gaten te houden.

Continue Reading
Muziek

Bear Bones, Lay Low – El Telonero

Ruim drie jaar geleden kwam Ernesto Gonzáles onder zijn Bear Bones, Lay Low moniker nagenoeg vanuit het niets aanzetten met Vallée de Dith. Ik vind het nog steeds een geweldig album: psychedelische kraut jams gecombineerd met oude elektronica en mistige drones, een losgeslagen verlengstuk van zijn bijdrage aan de Vlaamse act Sylvester Anfang II. Vandaag komt dan eindelijk de opvolger uit, El Telonero.

Hoewel drie jaar een behoorlijk lange periode is, heeft Ernesto niet stilgezeten. Hij ging zich focussen op synthesizers, kocht nieuwe instrumenten en luisterde naar platen van Tangerine Dream, Mort Garson, Bruce Haack en de net als Ernesto in Venezuela opgegroeide Angel Rada. Veel releases hebben we in de tussentijd niet kunnen verwelkomen, maar zijn cassette Smoked The Whole Thing op Sloow Tapes liet al horen dat het gitaargeluid van het vorige album naar de achtergrond is gedrongen, en plaats heeft moeten maken voor stroperige synthgeluiden. Nog steeds met een hallucinerende jaren zeventig vibe, doch met andere referenties.

Op El Telonero rukt Bear Bones, Lay Low zich los van het jam-gebeuren en waagt zich met analoge toetsen, oude drummachines, tapes en sampler aan een liedjesstructuur. Zoals gezegd met verwijzingen naar de oude synth meesters van weleer, een ding dat vandaag de dag wel vaker opduikt. Ernesto heeft hierin één pluspunt, waarmee hij boven de massa uitstijgt: zijn speelse naïviteit. Nummers als Hazy Frog en Bien Gracias bevatten pakkende elektronische melodieën die aan de ene kant lijken te zijn ontsproten aan een verstoord kinderbrein, en aan de andere kant aan een gelouterde popgod. Luister ook maar eens naar het in tweeën opgedeelde Dunas/Goofin’, een proggy surfsong die even verder transformeert in een synthsolo waarbij het moeilijk is niet met het duivelse deuntje mee te fluiten.

Ernesto heeft zijn ziel gelukkig nog niet helemaal verkocht aan de melodie. Veel van de elementen die op de voorgaande releases aanwezig waren, zijn ook op El Telonero terug te vinden: exotische psychedelica, sinistere dub ambient en een gezonde dosis kolder. Het is dan ook een uitstekend album om de geest mee te verruimen. A Fourth Ring is een mooi voorbeeld, of Persona, waarbij de gitaar ook weer even opduikt.

El Telonero mag dan een eerbetoon zijn aan de openingsact in het algemeen, dit album katapulteert Ernesto naar de “top of the bill”, een hoofdprogramma waardig. Het is een geweldige plaat dat de zomer in vuur en vlam gaat zetten. Aanschaffen die hap, digitaal of op cd/lp via KRAAK. Al was het alleen al vanwege de intrigerende hoes, die je laat afvragen wat er in hemelsnaam aan de hand was toen die foto werd genomen.

Continue Reading