Berichten

Jaarlijst 2012: #3

3. Floris Vanhoof – Cycles Of Confusion
Alweer België? Regelmatige bezoekers van mrbungle.nl kijken er niet meer van op. Voor alle anderen: inderdaad, wat mij betreft komt het beste elektronische album dit jaar uit Vlaanderen. De maker ervan is Floris Vanhoof, die ik al eerder aangestipt heb als één van de meest creatieve figuren uit die regio. De kunstenaar combineert zijn geluiden live nagenoeg zonder uitzondering met beelden, maar bij Cycles Of Confusion hebben we niet meer dan de hoes nodig om de zintuigen bijna vijftig minuten lang extra te prikkelen. Met analoge klanken, modulaire synthesizers en uiterst origineel knip-en-plak werk met samples van onder andere een flipperkast gebeurt er namelijk al genoeg in het hoofd van de luisteraar. Alweer een Belg dus. Ik kan alvast verklappen dat Floris Vanhoof niet de laatste is.


1e helft 2012

Wat zijn de beste platen tot nu toe, is wat ik mij ieder moment van de dag afvraag. Iedere keer komt er weer iets anders uit, wat een teken kan zijn van beginnende dementie. Of is er gewoon geen simpel antwoord mogelijk? De spoeling in 2012 is dun wat betreft écht fantastische platen (een resultaat van mijn kritisch gehoor) en er zijn geen albums die er echt uitspringen. Of misschien dan toch deze:

Floris Vanhoof – Cycles Of Confusion
Twee prikkelende composities met analoge synthesizers en home-made instrumenten, aangevuld met geluidseffecten afkomstig van voorwerpen die je nooit zou verwachten. Wederom een bewijs dat Floris Vanhoof één van de meest creatieve figuren in de Vlaamse muziek is. Een uitgebreide recensie is hier terug te lezen.

Gunn-Truscinski Duo – Ocean Parkway
“Het beste van American Primitivism, blues, ragas, improvisatie en expressief percussiewerk worden op dit tweede album van het duo Steve Gunn en John Truscinski verzameld.” Dat typte ik in maart al, en mijn mening is wat dat betreft niet gewijzigd.

Sun Araw, M. Geddes Gengras & The Congos – FRKWYS Vol.9
Een unieke combinatie tussen jong en oud, dat met elkaar samenwerkt alsof ze nooit iets anders hebben gedaan: de FRKWYS serie van het label RVNG International bereikt met deel negen een voorlopig hoogtepunt. Het historische dub geluid van The Congos vermengd met de moderne lo-fi elektronica van Sun Araw en M. Geddes Gengras levert een sound op dat nergens mee te vergelijken is. Teruglezen doe je hier.

Sylvester Anfang II – Untitled (Latitudes)
Ongebreideld jammen, dat is wat er op dit titelloze album van het Vlaams collectief Sylvester Anfang II gebeurt; precies ook, waar deze band voor staat. Niettemin, ontstaat hieruit een psychedelisch drone/folk/kraut/rock-feestje om je vingers bij af te likken. En dan bedoel ik niet alleen Jam 5, als genoemd in mijn eerdere recensie, maar héél de plaat.


Floris Vanhoof – Cycles Of Confusion

In januari van dit jaar noemde ik Floris Vanhoof al één van de meest creatieve figuren in het hedendaagse Vlaamse kunstlandschap. Dit onder meer vanwege de release van de cassette Hootcha op het Stenze Quo label. Zou je deze tape nog kunnen zien als een tussendoortje, zijn recente album Cycles Of Confusion is een belangrijk nieuw hoofdstuk in de discografie van de jonge Belg.

Dit is zijn tweede lp na het tamelijk noisy debuut Time Slime op Ultra Eczema. Cycles Of Confusion (of zijn output van de laatste twee jaar in het algemeen) hiermee vergelijken verraadt dat Floris genuanceerder is geworden. De dikwijls zelf gefabriceerde synthesizers brengen vandaag de dag minder gekraak en meer subtiele, melodische geluiden voort, zoals altijd in gezelschap van zijn eigengemaakte films. Wie hem weleens live heeft gezien weet dat die twee elementen niet zonder elkaar kunnen. Dat maakt zijn werk ook meteen zo bijzonder: de symbiose van beeld en geluid is onontkoombaar, een mutualisme. Sceptici zullen zich daarom terecht afvragen waarom er überhaupt releases zijn met alleen maar audio. Toch weet hij op een of andere manier zijn films mee te sleuren in zijn muzikale experimenten, en Cycles Of Confusion is daar één van.

Op de A-kant van deze lp horen we een live registratie, opgenomen op vier sporen en geheel opnieuw bewerkt in zijn studio. Het is naar eigen zeggen een mislukte poging om Persian Surgery Dervishes van Terry Riley te hermaken met een sequencer. Uiteindelijk horen we de pulserende analoge geluiden van modulaire synthesizers, de luisteraar al snel in meditatieve toestand brengend, mede dankzij de kunst van herhaling. En daar doemen dan net zo vlot beelden bij op. Vanwege het abstracte en ongrijpbare karakter zullen deze wellicht voor ieder anders zijn. Die ruimte voor eigen interpretatie mag je gerust een pluspunt noemen.

Als je dacht dat de A-kant de zintuigen prikkelde, dan heb je het vinyl duidelijk nog niet omgedraaid. In iets meer dan twintig minuten laat Floris Vanhoof op de andere zijde een fascinerende compositie horen in zijn typische persoonlijke collagestijl, gebruik makend van de meest bizarre en uiteenlopende geluiden. Zo is het een oude flipperkast die de inleiding verzorgt en komen er geluidseffecten van Suzanne Ciani voorbij, terwijl verderop een heuse brassband is te horen. De synthesizer is de verbindende factor, die ervoor zorgt dat de verwarring binnen de perken blijft. Toch werkt het improvisationele karakter van de muziek wederom het vormen van allerlei beelden in de hand.

Ondanks het gebrek aan echte visuele ingrediënten – met uitzondering van de prachtige hoes – is Cycles Of Confusion meer dan alleen maar een plaat. Het is een ontdekkingsreis (pardon voor het cliché) langs de kleurrijke wereld van Floris Vanhoof, een uiterst veelzijdig kunstenaar die verder kijkt dan menig ander. Dat maakt van dit album een must-have. De lp is verkrijgbaar via KRAAK.