Mrbungle.nl

Search Results for: ignatz

Ignatz – Can I Go Home Now?

Mocht u ‘m nog niet kennen: Ignatz is Bram Devens, België’s voornaamste bluesheld sinds halverwege het vorige decennium, toen zijn debuut verscheen bij het KRAAK label. Sindsdien lijkt er op het eerste gehoor weinig veranderd te zijn in zijn muziek, dat vooral naam maakte met donkerte en korrelige opnamekwaliteit. Uit de nog te lezen tekst hieronder valt echter op te maken dat er heus wel wat meer te vertellen valt over Can I Go Home Now?, Ignatz’ vijfde of misschien wel zevende plaat, en de eerste op het Finse Fonal Records.

De hoes van Can I Go Home Now? toont tekeningen van een hond uit Bram Devens’ jeugd, die kwam te overlijden tijdens een vakantie in Hongarije. Omdat ze het beestje niet wilden achterlaten, werd hij in plastic gewikkeld en boven op het dak van de auto terug vervoerd naar België. De reis terug naar huis werd een onhandige en tragische en duurde in de geest waarschijnlijk veel te lang. Ikzelf heb meer iets met katten. Toch is mijn medelijden met de betrokkenen niet minder dan met Krazy Kat, de door Ignatz de muis geterroriseerde hoofdpersoon uit de gelijknamige strip van George Herriman.

Op het Naast de Kwestie feestje van KRAAK, onlangs in Antwerpen, gaf Ignatz een optreden met De Stervende Honden (Tommy Denys van Sylvester Anfang II op bas en Erik Heestermans van Sheldon Siegel op drums), zodat hij zich alleen maar met de gitaar hoefde bezighouden. Hij is niet per se meer de loner die met loops en samples z’n moderne outsider blues naar een hoger plan tilt, maar meer dan ooit een getergd klinkende muzikant die zich met rauwe gitaar-georiënteerde songs helemaal happy voelt.

Bram Devens verhuisde niet zo lang geleden van het stinkende Brussel naar het rustige Landen, wat – mijn bespiegelingen over I Hate This City teruglezend – enigszins valt te begrijpen. Het achterlaten van de metropool – of misschien al de gedachte er aan – zou een reden kunnen zijn voor meer liedjes en minder krakende semi-improvisatie. Aan de andere kant komen veel nummers vanwege de to the point-benadering ook harder binnen, met meer voltage. Uiteindelijk kun je overal iets achter zoeken. Feit blijft dat Certainty en She Gets All That She Wants (waar kennen we die laatste van?) bijna als vrolijk aangemerkt kunnen worden in vergelijking met zijn vroegere albums.

Ignatz is al jaren één van mijn favoriete muzikanten. Niet vanwege zijn originaliteit (Jandek anyone?), hoogdravende techniek of filosofische teksten. Juist de eenvoud en lo-fi stijl van zijn albums zorgt voor een vertrouwd gevoel, een behaaglijke plek waar je steeds naar wilt terugkeren. Een thuis. Can I Go Home Now? is wat dat betreft misschien wel de kortste route naar zo’n plek sinds zijn debuut.

Foto © Mark Rietveld

Ignatz – III


Ignatz: The water from Sami Sänpäkkilä on Vimeo

Brussel. Nou niet bepaald ’s werelds meest opbeurende stad. Geen idee waarom dit het middelpunt van de Europese Unie zou moeten zijn. Ze spreken er vaak Frans, en dat staat bij mij gelijk aan Wallonië. Een braakliggend, , door God in een diarreekramp op de vloer gescheten boerengat. Eigenlijk is België één grote, wegterende vergeetput, waarvan het deksel onmogelijk nog te lichten valt. Ja, m’n  citatenboek van Herman Brusselmans ligt al dermate lang in de wc dat het inmiddels naar stront ruikt. Toch weet het mij nog steeds te inspireren. Je moet ergens beginnen.

Brussel waren we, en België. Inmiddels komen mijn twee favoriete artiesten van dit moment uit België en het platenlabel dat ik het warmste hart toedraag ook. Gent vooral, met Kiss The Anus Of A Black Cat en het Kraak label. Maar ook Brussel. Met Ignatz oftewel meneer Bram Devens. Of hij nou zomaar een woord tegenkwam of dat Bram daadwerkelijk zijn artiestennaam ontleend aan een muizig stripfiguur uit 1910 (uit het verhaal “Krazy Cat”) zullen we waarschijnlijk nooit weten. In het verhaal gooit Ignatz de muis bakstenen op een kat die verliefd op hem/haar is. In Brussel – en ook daarbuiten -, gooit Ignatz bakstenen op de hedendaagse muziek. Mensen die zonder ziel naar muziek luisteren, zullen de muziek naar verwachting kwalificeren als “iets van een geestelijk gehandicapte”. Maar men vergeet dat we eigenlijk allemaal geestelijk gehandicapt zijn. Zoiets moet je niet negeren, maar jezelf bij neerleggen. En daar zul je niet vrolijker van worden.

De herfst, daar wordt je ook al niet vrolijker van. Het waait, je hippe t-shirts verdwijnen bij deze temperaturen achter een trui of iets dergelijks en het is nat. Nat is ook de opener op het nieuwe album van Ignatz. The Water gruist door je oorschelpen, met diepe gitaar akkoorden die vooral een herinnering oproepen aan Hendrix. Zeker wanneer Bram zijn naar hoop snakkende stem in het slagveld gooit. Alle geluiden gaan bij Bram door een vervormer. Surrealistische en afstandelijke klanken zijn het resultaat. Toch heeft III meer liedjes dan de meer onnavolgbare en noisy voorgangers op Kraak.

Blues. Ignatz heeft het, al dan niet in de vorm die je zou verwachten. Maar blues is vooral emotie. En Bram legt hier heel z´n ziel bloot, zo lijkt het. Hoelang kan je jezelf handhaven in een desolate wereld zonder kleur en warmte? Two Nights And A Day. Knarsende gitaren begeleiden je in iets meer dan 7 minuten naar het ritueel klinkende Gazing At The Fire. Het lijkt alsof Mr. Devens zijn opnames bewust met een bijl heeft bewerkt. De wazige elektronische geluidjes en drones die af en toe opdoemen door de folkblues heen, accentueren het gekkenhuis in je hersenpan als rode lippenstift op een bleke huid.

The Trail is een pad door een donker bos dat uiteindelijk leidt tot een afgrond. Schijnbaar willekeurige orgelklanken pijnigen je gedachten, en Ignatz vertelt er geen vrolijk verhaaltje bij. Ondertussen galmen de repetitieve gitaarakkoorden door je hoofd. Het is een depressieve trip die heel wat van de luisteraar vergt, maar wel zorgt voor een persoonlijke – en daardoor unieke – muzikale tragedie. De kapotte melodieën kabbelen voort op Gone, een rustig beekje vol vulkanische, nagloeiende as.

Hij is één van de weinigen die nog materiaal op cassette durft uit te brengen. Vinyl oké, maar iedereen heeft de cassettedeck toch wel al weggedaan? Nu ik erover nadenk, ik heb er ook nog één… Ignatz´ blues heeft echter ook iets moderns, waarmee hij een brug bouwt tussen verleden en heden. De manier waarop moerasblues hier hand in hand gaan met new-school elektronica is uitzonderlijk te noemen. Huilend van verdriet sleept Ignatz je door het nummer They Came And Went. Volledig a-muzikale aanslagen op de snaren van zijn gitaar ontnemen je de adem. Pas in het laatste – en misschien wel beste nummer – Dead By Noon, valt het op dat Ignatz voor het eerst op elk nummer zijn stemt als extra instrument toevoegt aan de muziek. De zware en rauwe klanken penetreren je huid als bloedzuigers in de Amazone. Je leest het goed; metaforen schieten hier opnieuw te kort.

Overigens heeft Sami Sänpäkkilä een prachtige, treffende video gemaakt bij het openingsnummer The Water. Eerder maakte die al een prachtige video bij het opzwepende pop-maar-toch-erg-alternatief Tammen Varjossa van de Finse band Eleanoora Rosenholm. Maar naar zulke vrolijke muziek luisteren we nu even niet…

Jaarlijst 2019

Albums

  1. Kali Malone – The Sacrificial Code
  2. Mosquitoes – Vortex Veering Back to Venus
  3. Triple Negative – Precious Waste in Our Wake
  4. Andrew Pekler – Sounds From Phantom Islands
  5. Carlos Casas – Mutia
  6. Blake Hargreaves – Improvisations on the Pipe Organs of Europe
  7. Mathieu Serruys – Skin/Glove
  8. Oren Ambarchi – Simian Angel
  9. Carla dal Forno – Look Up Sharp
  10. Monokultur – Monokultur
  11. Sean McCann – Puck
  12. Fabulous Diamonds – Plain Songs
  13. Stefan Christensen & Friends – Unknown Fortune + The Upcoming Flame
  14. Jan Jelinek & Sven-Åke Johansson – Puls-Plus-Puls
  15. Miaux – Black Space, White Cloud
  16. Michael Pisaro – Nature Denatured and Found Again
  17. Stacks – Our Body Memory
  18. Floris Vanhoof – The Fluid Computer
  19. Louise Landes Levi, Bart De Paepe & Timo van Luijk – Kami
  20. Matthew Sullivan – Matthew
  21. Pancrace – The Fluid Hammer
  22. Sholto Dobie & Mark Harwood – The Blue Horse
  23. Ignatz & De Stervende Honden – Deadbeat Freedom
  24. Michael Morley – Heavens Idleness Awaits
  25. Skiftande Enheter – Snubblar genom drömmar + Skiftande Enheter
  26. Vértice – Decay Music n. 1: Besoch Trauma
  27. Jérôme Noetinger and Anthony Pateras – A Sunset for Walter
  28. Werner Durand – Processions + Schwingende Luftsäulen 2
  29. Nour Mobarak – Father Fugue
  30. Stefano Pilia – Decay Music n. 2: In girum imus nocte et consumimur igni
  31. Ellen Arkbro – Chords
  32. Brannten Schnüre – Erinnerungen an Gesichter
  33. Oroskällan – Oroskällans musikaliska resa i tro, missmod och fantasi
  34. William Engelen – Today, The Organ Has Played Beautifully Again
  35. Piotr Kurek – Polygome
  36. Raymonde – Ce qui est en bas, est comme ce qui est en haut; et ce qui est en haut, est comme ce qui est en bas
  37. Frederik Croene – Cul de Sac
  38. Low Life – Downer Edn
  39. Sea Urchin – Tahtib Tehbat
  40. Paul DeMarinis – Songs Without Throats
  41. Anna Homler – Deliquium in C
  42. Christina Kubisch – Schall und Klang
  43. Riccardo Sinigaglia & Trio Cavalazzi – In Fa
  44. 75 Dollar Bill – I Was Real
  45. Jim O’Rourke – To Magnetize Money and Catch a Roving Eye
  46. Sarah Davachi – Pale Bloom
  47. Joris van de Moortel – El Paraiso
  48. Michèle Bokanowski – La plage
  49. The Dead C – Rare Ravers
  50. Tomaga – Extended Play 1
  51. Akio Suzuki – Resonant Spaces
  52. The Never Quartet – 1.01.001-1.01.003
  53. Yves De Mey – Exit Strategies Part 1
  54. Marja Ahti – Vegetal Negatives
  55. James Rushford – The Body’s Night
  56. Asuna & Jan Jelinek – Signals Bulletin
  57. Wojciech Rusin – The Funnel
  58. Joshua Abrams & Natural Information Society – Mandatory Reality
  59. Mattias Gustafsson – Frånvarande
  60. Leo Svirsky – River Without Banks
  61. Sarah Mary Chadwick – The Queen Who Stole the Sky
  62. Richard Youngs – Dissident
  63. Razen – Ayîk Adhîsta, Adhîsta Ayîk
  64. Andrew Tasselmyer & Patrick Spatz – Interior Currents
  65. NU NO – Turva Lingua
  66. Vanessa Rossetto – You & I Are Earth
  67. Lieven Martens – Deo Gratias Triginta Sex
  68. Aponogeton – A Place of Solace
  69. Lau Nau – Amphipoda
  70. Meridian / Phillip Bush – Reservoir 1: Preservation
  71. Het Interstedelijk Harmoniumverbond – Het Interstedelijk Harmoniumverbond
  72. Karl Fousek – In the Forest
  73. Nate Young – Volume One: Dilemmas of Identity + Volume Two: Nightshade
  74. Current 93 – Invocations of Almost
  75. … – [untitled]
  76. Jon Doe One – Small Numbers
  77. Lisa Lerkenfeldt – 29°
  78. Amateur Hour – Framtiden tillhör inte oss
  79. Sam Ashley & Werner Durand – I’d Rather Be Lucky Than Good
  80. Gonzo – Ruído(s)
  81. Felix Kubin – Max Brand Studie IV / Topia
  82. Christophe Piette – Six tableaux de Quelpaert
  83. Cosey Fanni Tutti – Tutti
  84. De Waard / Nÿland / Youngs – Onder/Stroom
  85. Visible Cloaks, Yoshio Ojima & Satsuki Shibano – FRKWYS Vol. 15: Serenitatem
  86. Nivhek – After Its Own Death / Walking in a Spiral Towards the House
  87. Roy Montgomery – Last Year’s Man
  88. John Butcher / Rhodri Davies – Drunk on Dreams
  89. 高橋幾郎 [Ikuro Takahashi] – しりえないものとずっと
  90. Rose and Sandy – Horizontal Alliances, Vertical Conflicts
  91. Jim O’Rourke & Not Waving – Side A / Side B
  92. Myriam Bleau – Lumens & Profits
  93. Lea Bertucci – Resonant Field
  94. Midori Hirano – Mirrors in Mirrors
  95. Meitei – Komachi
  96. Pedestrian Deposit – Dyers’ Hands
  97. Caterina Barbieri – Ecstatic Computation
  98. Simon Scott – Soundings
  99. John Duncan & Joachim Nordwall – Conventional Wisdom
  100. Tashi Dorji, C. Spencer Yeh & Michael Zerang – Tashi Dorji / C. Spencer Yeh / Michael Zerang

Archief, compilaties en heruitgaven

  1. Åke Hodell – Verbal Brainwash and Other Works
  2. Various Artists – 環境音楽 Kankyō Ongaku: Japanese Ambient, Environmental & New Age Music 1980–1990
  3. Maryanne Amacher – Petra
  4. David Rosenboom – Brainwave Music
  5. Robert Ashley – Private Parts
  6. Katalin Ladik – Phonopoetics
  7. 芦川聡 [Satoshi Ashikawa] – Wave Notation 2: Still Way
  8. Tor Lundvall – A Strangeness in Motion – Early Pop Recordings 1989-1999
  9. Yoshio Ojima – Une collection des chainons I & II: Music for Spiral
  10. Coil – The Gay Man’s Guide to Safer Sex + Stolen and Contaminated Songs
  11. Masayuki Takayanagi New Direction Unit – April Is the Cruellest Month
  12. Frans Zwartjes & Lodewijk de Boer – Masterpiece / Spectator
  13. Eliane Radigue – Occam Ocean 2
  14. Yutaka Hirose – Nova:Soundscape 2
  15. Entlang – The Four Sisters
  16. Roland Kayn – Scanning
  17. Various Artists – Noises
  18. David Behrman – On the Other Ocean
  19. Michael O’Shea – Michael O’Shea
  20. Idea Fire Company – The Island of Taste
  21. Dome – Dome
  22. Carles Santos – Vampir-Cuadecuc
  23. Various Artists – A Lowtides Rising (Explorations Around the Theme of NZ Acoustic Music)
  24. Popol Vuh – Essential Collection Vol. 1
  25. His Name Is Alive – All the Mirrors in the House
  26. Jean Dupuy – All of the Time: Sound Works 1969-2017
  27. Martin Bartlett – Ankle On: Electronic & Orchestral Works + Anecdotal Electronics: Live Experiments & Other Recordings
  28. This Kind of Punishment – In the Same Room
  29. Winfried Mühlum-Pyrápheros – Musica nova contemplativa
  30. Alvin Curran – Canti illuminati
  31. Mike Cooper – Rayon Hula
  32. R.I.P. Hayman – Dreams of India & China
  33. Midnight Mines – Create Disturbance In Your Mind
  34. Giuseppe Chiari – Gesti sul piano
  35. Carl Bergstrøm-Nielsen – Humlebier
  36. Chris Spheeris & Paul Voudouris – Passage
  37. Knud Viktor – Les éphémères
  38. Brent Snyder – Cumulus
  39. Henri Texier – À cordes et à cris
  40. Ragnar Grippe – Symphonic Songs
  41. Vladimir Tarasov – Atto IV
  42. Pablo Guerrero – Los dioses hablan por boca de los vecinos
  43. Dominique Guiot – L’univers de la mer
  44. Normal Brain – Ready Made
  45. Sporten är död – Sporten är död
  46. Pepe Maina – Scerizza
  47. Robert Æolus Myers – Talisman
  48. Piero Milesi – The Nuclear Observatory of Mr. Nanof
  49. Akio Suzuki – Jumping and Standing
  50. Inoyama Land – Commissions: 1977—2000

Cassettes, CDR’s & singles

  1. Sisto Rossi – My Dungeon My Rules
  2. Thistle Group – Thistle Group
  3. The Never Quartet – 1.001.006 / 1.001.007
  4. Small Cruel Party – La chrestomathie du désespoir
  5. Matthew Revert – The Honey Dodger
  6. Mosquitoes – Emergences/Resurgences
  7. K-Group – Accueil / Over-Future Shop
  8. Soft Tissue – Soft Tissue
  9. Ludwig Berger – Cargo
  10. Astor – The Aubergine Dream
  11. Pierce Warnecke & Louis Laurain – Phonotypic Plasticity
  12. Hoor-paar-Kraat – Ma’Atu
  13. Giorgio Dursi – Intestinocephalo
  14. Beyt Al Tapes – Degendt
  15. Peter Kutin – Torso
  16. Noor – Wont to Wanton Eyebath / Synapse Fusion Refusal
  17. Tropa Macaca – Guia Interior
  18. Rob Noyes – You Are Tired b/w Nightmare Study
  19. Various Artists – Porcelain Summer
  20. Blod & Miljö – Blod & Miljö
  21. Mark Vernon – Magneto Mori: Kilfinane
  22. Bear Bones, Lay Low – Ses Kondi
  23. Darksmith – Poverty of Will
  24. Luciano Maggiore – Locu
  25. Blod – Idiotmusik Nr. 4
  26. Kristen Resning – Tillbaka Till Wittenberg
  27. Ed Nolbed – Twitlam
  28. Matthew Revert – The Inpatient
  29. Internazionale – One Shot, One Life
  30. Remnants – Vacant Corridor
(picture by Laurent Orseau)

Live

  1. Mosquitoes @ Knotwilg festival, Brussels, April 13th 2019
  2. 灰野敬二 [Keiji Haino] @ Ateliers Claus, Brussels, October 7th 2019
  3. Negativland @ Cafe OTO, London, October 28th 2019
  4. The Coolies @ Knotwilg festival, Brussels, April 13th 2019
  5. Leda @ 22 Jaar Ultra Eczema, Antwerp, May 4th 2019
  6. Pumice @ Knotwilg festival, Brussels, April 13th 2019
  7. Samara Lubelski / Bill Nace @ 22 Jaar Ultra Eczema, Antwerp, May 4th 2019

Back to top