De Fleet Foxes zijn in heel veel jaarlijsten ver bovenin te vinden. Met heeft het over de Pet Sounds van het nieuwe millennium, en da’s niet niks. Het is dan ook een prachtig, warm, harmonieus album vol aanstekelijke liedjes. Eigenlijk doen ze precies waar muziek maken om draait, zonder dat er gezichtsverlies geleden wordt vanwege té commerciële bedoelingen. Waarom dan niet op de hoogste positie?
Het eerder genoemde, misschien wel invloedrijkste album in de hedendaagse popmuziek stond in 1966 ook niet op nummer 1 in de meeste jaaroverzichten. 1966 was ook het jaar van Revolver van The Beatles, en Blonde on Blonde van Bob Dylan. Dat Pet Sounds daar niet boven stond, had volgens Brian Wilson vooral te maken met de slechte promotie van Capitol. Vanuit een ander oogpunt kun je ook afvragen of albums in die klasse gewoon meer tijd nodig hebben om uit te groeien tot het beste album aller tijden. In 1966 wist niemand hoe de moderne muziek zich zou gaan ontwikkelen. Nu weten we dat ook niet. En wat dat betreft is de positie van Fleet Foxes niet anders in 2008.
Het is allemaal erg hard gegaan met de Fleet Foxes. De schoolvrienden Robin Pecknold en Skyler Skjelset uit Seattle begonnen een band en namen met een aantal extra muzikanten een demo op in 2006 dankzij producer Phil Ek. In 2007 werd er begonnen met de opnamen van een volledig album. De populariteit van de band op internet begon inmiddels naar eenzame hoogten te stijgen. Dat hadden de Beach Boys nog niet in 1966… Dat resulteerde in een contract bij het eveneens – hoe kan het ook anders – in Seattle residerende Sub Pop, bekend geworden dankzij Nirvana. Dankzij de vele nummers die ze in die tijd hadden geschreven, kwam er in het voorjaar van 2008 al een EP uit, genaamd Sun Giant. Deze vijf nummers alleen al deed menig muziekjournalist van z’n stoel vallen. Luister maar eens naar het briljante Mykonos. Speel op een paar grote festivals, breng een volledig album uit dat nóg beter is dan de EP en het feest is compleet.
De sterke punten van Pet Sounds zijn de eenvoud en de samenzang, en Fleet Foxes weten deze perfect te combineren. Zelf noemen ze het “baroque pop”, en de combinatie van folk-rock, jaren 60 west-coast pop en Americana is zo rijk als die omschrijving lijkt te willen zeggen. De vaak akoestische muziek wordt verder ondersteund door bescheiden ritmiek vanaf het drumstel (overigens sinds kort bespeeld door Josh Tillman, ook als solist een aanrader!). Dat doet de schijn ophouden dat de muziek van de Fleet Foxes simpel is. Maar net als bij Pet Sounds zijn de onderlagen complex. De bij vlagen vijfkoppige samenzang, niet zelden acapella, is in perfecte harmonie en doet verder denken aan Crosby, Stills & Nash, The Byrds en Love. Het schilderij van Pieter Breughel uit 1559 genaamd De Blauwe Huik ofwel De Spreekwoorden, waarop 78 spreekwoorden en uitdrukkingen zijn uitgebeeld, siert de cover en symboliseert zowel de variatie als de cohesie.
Nu lijkt deze recensie – voor de mensen die Fleet Foxes nog niet gehoord hebben – alsof de band uit Seattle klakkeloos de Beach Boys nadoen. Hoewel de invloeden goed zijn terug te horen, hebben de Fleet Foxes toch iets unieks. Ten eerste zijn de Fleet Foxes verre van een surf band; de oorsprong zit meer in het platteland, het boerse. Dat maakt ook de sfeer wellicht wat meer neerslachtig, hoewel de jongens uit Californië toch ook aardig depressieve nummers konden schrijven, vooral tekstueel. Brian Wilson was 24 toen Pet Sounds geschreven werd, en liedjesschrijver en zanger Robin Pecknold scheelt niet veel. Misschien loop ik te hard van stapel. Misschien is dit een album dat men dertig jaar later probeert te coveren.
Ik zei al dat deze band aardig de hemel in word geprezen door alle grote magazines. Die zijn altijd goed in een hype te creëren om vervolgens het tweede album de grond in te boren. Ik denk niet dat dit met de Fleet Foxes gaat gebeuren. Dit album is er één gemaakt om trends te overleven. Dit is een album die ik, hoop ik dan althans, nog regelmatig opzet. En het belooft wat voor een volgend werk. Een vos verliest wel zijn haren, maar niet zijn streken, namelijk.
#03. Fleet Foxes – Fleet Foxes (Sub Pop / Bella Union)
#04. Jacob Golden – Revenge Songs (Echo)
#05. The Tallest Man On Earth – Shallow Grave (Gravitation)
#06. Kiss The Anus Of A Black Cat – The Nebulous Dreams (Conspiracy)
#07. Bowerbirds – Hymns For A Dark Horse (Dead Oceans)
#08. Bon Iver – For Emma, Forever Ago (Jagjaguar)
#09. Mrs Jynx – The Standoffish Cat (Planet Mu)
#10. Frightened Rabbit – The Midnight Organ Fight (FatCat Records)
Als verzekerings- en Arbo adviseur in het MKB heb ik veel ervaring met de gevaren die het onderhouden van een website met zich meebrengt. Toen ik pas geleden bij mrbungle een vrijblijvende risico-inventarisatie afnam, bleek maar weer eens dat RSI slechts bijzaak is bij internetondernemers. In een volle koelkast naast de computer schuilt bijvoorbeeld heel wat meer gevaar dan men denkt. Ook zag ik dat mrbungle een Apple toetsenbord heeft op een Windows pc; dat is natuurlijk vragen om problemen. Gelukkig kreeg ik groen licht van mijn manager om een offerte uit te brengen voor een arbeidsongeschiktheidsverzekering. Nadat de inzagetermijn van twee weken was verstreken belde ik maar eens met mrbungle of hij de 82 pagina’s tellende aanbieding had gelezen. “Alleen de laatste pagina”, antwoordde hij en vervolgde: “de premie is hoger dan mijn inkomen”. Daarna hing hij op.
Speciaal voor mrbungle.nl heb ik een klankbordgroep opgericht, die zich bezig houdt met advies op het gebied van layout, tekst, presentatie en promotie. Ook neem ik zitting in een raad die toezicht houdt of deze tips wel uitgevoerd worden. Het is niet dat ik mijzelf zo belangrijk voel, maar de beheerder van deze website kan volgens mij wel een steuntje in de rug gebruiken. Een site moet vooral gevonden worden, vind ik, want als een site niet gevonden wordt, wordt die ook niet gelezen. Daarom heb ik geopperd vooral sleutelwoorden te gebruiken die veel in Google worden ingetypt, zoals Ajax, Barcelona, Messi en Van Den Boog. Zo’n creatieveling als mrbungle weet daar vast wel een verhaal rond te bouwen.
Ik kwam mrbungle voor het eerst tegen toen hij protestflyers aan het uitdelen was op een conventie voor vrouwen met kort haar. Op die flyer stond in het comic sans lettertype zijn website aangeprezen als een online feministisch centrum voor dames met smaak. Op de achterkant stond trouwens een concert aangekondigd van de Brabantse goregrindband Urine Festival. Jullie begrijpen natuurlijk wel dat ik met mijn smartphone meteen mrbungle.nl aan mijn favorieten heb toegevoegd. Nu ik deze site regelmatig bezoek laat ik mijn dagboek en het Libelle forum links liggen, en heb ik ook mijn truttige vriendinnen aangespoord eens wat sappige spanning in hun leven te brengen. De absurdistische teksten over nog vreemdere muziek maken namelijk heel wat los. Met ieder bezoek aan deze website voel ik mijn haar weer groeien.
Door mijn werk als frietboer heb ik regelmatig te maken met de altijd vriendelijke mrbungle. Minimaal drie keer per week neemt hij een bestelling af voor een weeshuis, waarbij ik mij altijd afvraag hoe hij toch zo slank blijft. Blijkbaar vreet het voltypen van mrbungle.nl energie. Niet gek natuurlijk, wanneer je iedere band waar nog niemand naar geluisterd heeft, probeert aan te prijzen. Je moet heel wat in huis hebben om in die vele uren nieuwe muziek het kaf van het koren te scheiden. Het is eigenlijk net als de juiste snacks naast je friet bestellen; je moet er een neus voor hebben. Wist u trouwens dat er dermate veel penicilline in een frikandel zit dat u uw leven er met drie weken mee kunt verlengen?
Iemand die zich voordeed als een vriend van mrbungle boekte mij onlangs om met mijn draaiorgel op te treden, precies voor zijn woning. Dit wel heel bijzondere verjaardagscadeau werd echter niet gewaardeerd en met hoon ontvangen. Al na één minuut kreeg ik lege blikjes bier van het merk “pils” naar mijn hoofd geslingerd, en het was nog maar elf uur in de ochtend! Het ging van kwaad tot erger. Asbakken, zeewierjenever, een boxset van de Small Faces… Omdat er contractueel was vastgelegd dat ik niet voor vijf uur ’s middags mocht stoppen en ik de gage goed kon gebruiken bovenop mijn studiefinanciering, beloofde het een lange dag te worden. Gelukkig maakte een goed geplaatste molotovcocktail een snel einde aan dit drama. De volgende dag heb ik mij meteen opgegeven voor “Gepest” van RTL 4.
Ik wil deze ruimte graag gebruiken om in contact te komen met jou! Jij bent een goedgebruinde, bij voorkeur heteroseksuele vrouw tussen de 20 en 35 jaar, van middelmatige lengte en breedte, die net als ik op zoek is naar een knuffeldiertje voor de langere termijn. Trefwoorden: verkleedpartijtjes, Norwich terriërs, lachebekkie en stijldansen. Ik, een 26-jarige student psychologie, blank en slank, ben klaar om jouw liefde te ontvangen! Mijn hobby’s zijn live action role-playing games, wandelen met mijn honden en fantasy boeken. Ik droom van zwoele zomeravonden met een Ice tea, waarin onze prille vriendschap langzaam overgaat in een vleselijke relatie. Spreek je dit ook aan? Bel me dan op 06-89****** (nummer bekend bij de beheerder van deze website).