Het Walhalla voor de muziekliefhebber wiens experimenteerdrift geen grenzen kent. Dat zal de omschrijving van het jaarlijks terugkerende Kraak festival wel niet helemaal dekken, maar het komt aardig in de buurt. Over een kleine twee weken vind de inmiddels alweer elfde editie plaats in Recyclart te Brussel. Dat op deze plek geen nieuwe Marco Borsatan, Krezkut of andere artiesten van lik-me-vessie worden ontdekt, mogen duidelijk zijn. Hier komen niet alleen de ondergrondse crème de la crème van de experimentele muziek, maar ook stokoude pioniers die de pluimen allang hebben verdiend. We praten hierover harde noise, psychedelische rock, elektronisch gemanipuleerde geluidscollages, freejazz, wazige techno, net-niet-pop, verkrachte Franse chansons en ondefinieerbare bizarradelia, niet zelden gespeeld op zelf gebouwde instrumenten.
In tien uur tijd komen een veertiental avontuurlijke kunstenaars voorbij. Stuk voor stuk zijn ze een belevenis op zich, maar waar men zeker naar zal uitkijken is de uit Gent afkomstige Jürgen de Blonde, die onder de artiestennaam Köhn dwarrelende spacey synthesizer muziek maakt en iedereen gaat verrassen met zijn vierde album We Need More Space In The Cosmos. Dat album, waarop we zeven jaar hebben moeten wachten, wordt op het Kraak festival voor het eerst aan het publiek gepresenteerd.
Qua aloude pioniers komt onder meer Henry Flynt voorbij. Deze filosoof vond het cognitieve nihilisme uit en zijn naam wordt vaak in verband gebracht met de Fluxus kunststroming. In zijn muziek speelt de viool een centrale rol, gecombineerd met avant-gardistische noise en minimalisme, wat de door hem bespeelde genres laat uitdijen van drones, hillbilly folk en country tot boogie en klassiek avant-garde. Op de weg terug kan je mooi Blueprint for a Higher Civilization lezen. Andere oudgedienden zijn onder meer Geoff Leigh (progressieve jazz op diverse blaasinstrumenten), Alan Silva & Burton Greene (contrabas & piano) en Ame Son (psychedelische prog). Een bijzondere man is ook Ken Butler. Hij maakt zonder concessies snaarinstrumenten die niet alleen prachtig zijn om te zien, maar ook om te horen.
Mijn aandacht gaat toch vooral uit naar nieuwere artiesten, het onbekende. Kurt Vile bijvoorbeeld, maakt subtiele maar krankzinnige Amerikaanse popliedjes met invloeden van Devendra Banhart. Zwevende lo-fi met veel psych en vertragende, galmende vocalen van een grote schoonheid. Net als de Amerikaanse band Wavves is dit nogal anti-avant-garde vergeleken met de andere artiesten op het festival. Nathan Williams uit Californië, de man achter Wavves, klinkt als een oude LP van de Beach Boys waar een schuurmachine overheen raast. Opzwepend en melodieus maar met een noisy gitaarmuur die de Wilson fans waarschijnlijk doen schrikken.
De jonge Italiaan Valerio Cosi gooit het weer over een andere boeg. Met zijn 24 jaar heeft hij al een onwaarschijnlijk uitgebreid oeuvre achter de rug, waarop hij met zijn fabuleuze saxofoonspel de muziek naar zijn hand zet. Verwacht hoogstaande freejazz die Oosterse kanten op duikt, maar net zo goed het andere pad kan volgen. Laurent Gérard oftewel él-g heeft met zijn LP Tout Ploie al menig wenkbrauw doen fronsen. Franse chansons, maar dan in je ergste nachtmerrie. Het eveneens Franse Vomir schijnt vooral leuk te zijn om een gehoorbeschadiging op te lopen en het Engelse Ice Bird Spiral moet je vooral gaan zien vanwege de grote geitenmaskers van papier-maché. Vervelen wordt toch al moeilijk, met ook nog eens drie vertoningen van muziekdocumentaires.
Het Kraak festival 2009 biedt wederom een intrigerend kijkje in de ondergrond van de experimentele muziek. Radical taste in radical music, de nieuwe slagzin van het gelijknamige platenlabel, past daarom perfect. Na het bezoek aan dit feestje wil je voorlopig geen radio meer horen, tenzij die stoort. Tickets (€ 15) zijn verkrijgbaar op de festivalsite of in de Fnac winkels.
Toen ik op zoek was naar een middel tegen diarree, kwam ik per ongeluk op mrbungle.nl terecht. Sindsdien bezoek ik de website iedere dag, en koop ik alle muziek die de schrijver maar aanbeveelt. Vroeger had ik alleen maar cds van Blof en Mariah Carey, en enkele verzamelaars van Knuffelrock. Nu worden mijn luidsprekers verwend met minimalistische folk, oercountry, psychedelische drones, zwevende ambient en snoeiharde noise. Dat mijn vrouw mij vervolgens heeft verlaten en ik mijn twee kinderen nooit meer mag zien, zal me aan de reet roesten. Na het bezoek aan mrbungle.nl werd mijn leven ietsje leuker.
Volledig onverwacht belde ik onlangs bij de schrijver van mrbungle.nl aan. Zijn artikel over Hongaarse goulashsoep mag dan wel het meest gelezen e-recept van Nederland heten, respect voor de hygienecode is ook belangrijk. Wat ik aantrof, was zelfs voor mijn programma ongepast. De keuken was een grote smeerboel waar de lange slierten vetaanslag van het plafond dropen. Toen ik de koelkast opentrok, kropen er allerlei kleine beestjes uit. De enige groenten die ik kon waarnemen waren de versnipperde uitjes in de vier frikadellen speciaal die de beheerder van deze keuken en website net naar binnen aan het werken was. Daarnaast stonden er overal lege flessen drank van verschillend promillage. Het logboek voor de temperatuurregistraties kleefde helemaal aan elkaar en er waren allerlei pornografische plaatjes ingeplakt. Al brakend heb ik het pand verlaten, om daar nooit meer terug te keren. Net als op deze smerige website.
Als trouwe Telegraaflezer en fan van het eerste uur van de bekende band Copycat heb ik na het lezen van enkele artikelen op deze website meteen het adres laten blokkeren op de Roosevelt Academy. Op beledigende toon allerlei niet-onderbouwde achterbakse en eenzijdige onzin verkondigen, dat kon ik niet over mijn kant laten gaan. De geile, door hun ouders overgefinancierde studentes van onze doorgaans hoog aangeschreven school moeten behoed worden voor deze vorm van subjectiviteit, alsmede voor andere genotsmiddelen. Eigenlijk moet het hele internet op slot om te voorkomen dat mensen die nog niet bevlekt zijn met dit soort vuile taal geconfronteerd worden. Stel je voor dat iemand na het lezen van deze site op gedachten komt dat volledig afwijkt van hoe deze persoon echt in de wereld staat. Dat is niet goed te praten.
Ik voel mij altijd helemaal thuis tijdens een bezoek aan de website mrbungle.nl. De schrijver begrijpt als geen ander mijn idealen, namelijk heel rijk worden zonder dat je ervoor hoeft te werken. Ook heeft hij het vaak over muziek, wat ik als eigenaar van een evenementenbureau voor Urban natuurlijk een warm hart toedraag. Ik heb nog weinig tot geen recensies kunnen vinden over urban-muziek op deze site, maar ik weet zeker dat als ik maar lang genoeg op F5 blijf drukken dat de beste witte en bruine muzikanten langs zullen komen! Daarom begrijp ik niet dat mrbungle.nl soms kritiek te horen krijgt. Om de rug recht te houden kan ik de schrijver alleen maar mijn eigen lijfspreuk aanbevelen: "Deze neger buigt voor niemand!"
Als ik die schurk achter de website mrbungle.nl ooit in mijn handen krijg, dan is hij nog niet jarig. Op het moment dat ik failliet ging, stonden er bij deze wanbetaler nog zoveel leningen uit dat ik er mijn derde huis in Portugal had mee kunnen behouden. En dan heb ik het nog niet eens over de rente. Maar nee hoor, van terugbetalen had meneer nog nooit gehoord. Zelfs deurwaarders werden de deur gewezen. Nu heeft de curator het maar opgegeven. Vervolgens werd ik ook nog eens opgebeld door Gretta Duisenberg. Of ik maar wat meer respect wilde tonen. Connecties heeft die pisfrikandel dan weer wel. In mijn aankomende autobiografie zullen beiden een flinke veeg uit de pan krijgen. En ik zal niet rusten tot deze afzichtelijke en nietszeggende website ten gronde is gericht.
Wanneer ik inspiratie nodig heb voor alweer een nieuwe film ga ik altijd even kijken op de website mrbungle.nl. Ik wordt altijd helemaal warm van het schrijftalent dat daar te ontdekken is. Daarnaast staat het ook vol verborgen levenswijsheden, die ik in mijn werk en priveleven uitstekend kan toepassen. Laatst werd ik opgebeld door Ron Jeremy, die vroeg waar ik toch mijn intelligentie aan te danken had. Nou, ik heb hem gewoon verwezen naar deze plek op het internet en Ronnie was direct enthousiast. Het schijnt zelfs zo te zijn dat hij een script aan het schrijven is geinspireerd door de maker van mrbungle.nl. Dat zal me een kaskraker worden!
Diverse malen heb ik de beheerder van deze website via e-mail, msn, twitter, facebook, linkedin en hyves proberen te contacten. Of hij misschien wat aandacht kon geven aan mijn nieuwste single 'Een tuintje in mijn schacht', een duet met een bekende Urkse zangeres. Geen enkel antwoord gehad. Dat vind ik dus echt onbeschoft. Wie denkt die gierputsnuiver wel niet dat hij is? Toevallig heb ik diverse prijzen achter mijn naam, zoals de Pelicaanprijs voor beste Nederlandse volkszanger onder de vijftien. Vele grootheden gingen mij hierin voor. Die vuile nazi gaat nog spijt krijgen van zijn negeergedrag. Wanneer ik ooit in een zestien keer uitverkocht Ahoy sta te janken dan krijgt mrbungle.nl dus echt geen backstage pasje. Bovendien heb ik zijn ip-adres al laten blokkeren bij oranjemuziek.nl, mocht hij ooit mijn album willen bestellen.