Jaarlijst 2012: #8

8. Sun Araw & M. Geddes Genras Meet The Congos – Icon Give Thank
De onwaarschijnlijke combinatie van de nog relatief jonge elektronica producers Sun Araw en M. Geddes Gengras met de veterane dub zanggroep The Congos levert één van de leukste albums van het jaar op. Een erg zomerse plaat ook, waarbij de temperaturen en de wat langzamere manier van leven op Jamaica doorschijnen in de productie. De zangstemmen van The Congos is met een tenor, bariton en falsetto gevarieerd maar vooral ook prachtig harmonieus. De lome elektronica die de rest van het geluid vult, zorgt voor een treffend contrast tussen jong en oud. Nog voordat de zomer was begonnen, typte ik al een uitgebreide recensie. Recentelijk verscheen er nog een live ep, welke via bandcamp gratis is te downloaden.

Jaarlijst 2012: #9

9. Diamond Terrifier – Kill The Self That Wants To Kill Yourself
Kill The Self That Wants To Kill Yourself is het debuutalbum van Sam Hillmer, die ook in Zs de saxofoon bespeeld. Hoewel je niet om het instrument heen kan, is de benaming “jazz” voor muziek van Diamond Terrifier geen juiste. Elektronische effecten zijn minstens zo belangrijk en vormen de brommende en piepende tonen om tot iets wat meer weg heeft van spastische ambient, noise en drone. Het is wellicht geen pure improvisatie wat Hillmer laat horen, maar er valt ook na een aantal maanden nog steeds genoeg te ontdekken. Sterk punt hierbij is het gebruik van verwarrende structuren of juist het ontbreken hiervan. In dit bericht uit augustus kun je er meer over lezen.

Jaarlijst 2012: #10

10. Gunn-Truscinski Duo – Ocean Parkway
Albums die je in het begin van het jaar hebt grijsgedraaid, hebben tegen het uiteinde nogal eens de neiging om in de grote massa te verdwijnen. Dat laat ik niet gebeuren met Ocean Parkway van het Gunn-Trusconski Duo. In maart van dit jaar was de lp niet van de platenspeler te krijgen en wordt vandaag de dag nog steeds regelmatig uit de kast gepakt. Geen wonder: Het beste van American Primitivism, blues, ragas, improvisatie en expressief percussiewerk worden op dit tweede album van gitarist Steve Gunn en drummer John Truscinski verzameld. Wat dat betreft heb ik weinig toe te voegen aan mijn recensie uit het voorjaar.