2. Af Ursin – Trois Mémoires Discrètes
Af Ursin is de naam waaronder de Vlaming Timo van Luijk alweer een jaar of tien solo opereert. Er zit weinig regelmaat in, maar als hij wat uitbrengt op zijn eigen label La Scie Dorée dan is het gewoon altijd raak. Trois Mémoires Discrètes is daarop geen uitzondering. Met akoestische instrumenten als de Engelse hoorn, fluit en Hammond orgel creëert hij drones die als versleten dia’s aan je voorbijtrekken. Het is mooi en meeslepend, maar vooral – net als de hoes – mistroostig en somber. De sfeer die Timo van Luijk door minimalisme en bedachtzame instrument beheersing weet neer te zetten overtreft die van een hardnekkige Nederlandse herfststorm. Niks mis mee, zolang we binnen naast de platenspeler kunnen zitten. Meer over Af Ursin en In Camera (met Christoph Heemann) lees je in dit bericht uit augustus.
3. Floris Vanhoof – Cycles Of Confusion
Alweer België? Regelmatige bezoekers van mrbungle.nl kijken er niet meer van op. Voor alle anderen: inderdaad, wat mij betreft komt het beste elektronische album dit jaar uit Vlaanderen. De maker ervan is Floris Vanhoof, die ik al eerder aangestipt heb als één van de meest creatieve figuren uit die regio. De kunstenaar combineert zijn geluiden live nagenoeg zonder uitzondering met beelden, maar bij Cycles Of Confusion hebben we niet meer dan de hoes nodig om de zintuigen bijna vijftig minuten lang extra te prikkelen. Met analoge klanken, modulaire synthesizers en uiterst origineel knip-en-plak werk met samples van onder andere een flipperkast gebeurt er namelijk al genoeg in het hoofd van de luisteraar. Alweer een Belg dus. Ik kan alvast verklappen dat Floris Vanhoof niet de laatste is.
4. Sylvester Anfang II – Untitled (Latitudes)
Het was een druk jaar voor Sylvester Anfang II. Met twee lp’s, een 7” single en een tour door Engeland kon de liefhebber niet om de Vlaamse psychedelische krautfolkrockact heen. Ook de bandleden Hellvete en Bear Bones, Lay Low toverden dit jaar een aantal releases, al dan niet samen, uit de hoed. Die hoeveelheid heeft echter geen sporen achter gelaten op de kwaliteit: die is ongekend hoog geweest. Meerdere zijn er dan ook terug te vinden in mijn top 100, met als hoogtepunt deze lp op Southern Records, in de Latitudes serie. Deze springt er boven uit vanwege de echte jam- en improvisatie cultuur die op het album heerst, terwijl er tegelijkertijd een coherent geluid overblijft van trippy psychedelica met een Oosters tintje. In maart dook ik al eens in de verse aanwinsten in de discografie van Sylvester Anfang II; dat is hier allemaal terug te lezen.


